Music Diaries | Year 2011 | Memory # 1

Tweet

1. Lisabö - Animalia Lotsatuen Putzua (bIDEhUTS)

Αγαπημένο μου ημερολόγιο από το 2011 θα ήθελα να θυμάμαι : το δίσκο με την περισσότερη ψυχή από τους προηγούμενους 99. Τον δίσκο με τον οποίο ταυτίζεσαι και νιώθεις σαν να είναι δικό σου δημιούργημα, τον δίσκο που σε συγκινεί με την ειλικρίνεια και την γνησιότητα του, τον δίσκο που δεν ακολουθεί το ρεύμα και τους πολλούς, τον δίσκο που γυρίζει την πλάτη σε δισκογραφικά τερτίπια...θα μπορούσα να συνεχίσω αλλά το πιάσατε το νόημα. Οι Lisabö είναι το σημαντικότερο βασκικό συγκρότημα και ένα από τα κορυφαία στον χώρο του post-hardcore. Κάνε την χάρη στον εαυτό σου και άκουσε το Animalia Lotsatuen Putzua, μόνο αυτό!

Music Diaries | Year 2011 | Memory # 2

Tweet

2. Snowman – Absence (Dot Dash)

Αγαπημένο μου ημερολόγιο από το 2011 θα ήθελα να θυμάμαι : την σπουδαιότερη πάσα που μου έγινε μέσα στην χρονιά (ευχαριστώ και πάλι Raggedy Man). Από την πρώτη στιγμή που άκουσα το Absence ήξερα ότι δεν θα μπορούσε να το ξεπεράσει καμία άλλη δισκογραφική δουλειά (και για πολλούς μήνες έτσι και έγινε). Η έκφραση μουσικό ψηφιδωτό έχει γραφεί για πολλούς δίσκους αλλά για αυτόν αξίζει να επαναληφθεί, καθώς νομίζω του ταιριάζει περισσότερο. Είναι τόσες πολλές οι επιροές που συναντάς καθώς το ακούς που τελικά δεν ξέρεις τι ακριβώς άκουσες. Είναι indie; Είναι post; Είναι electronica; Μήπως είναι όλα αυτά ή μήπως τίποτα από αυτά; Αφού ξεπεράσεις τα παραπάνω ανούσια ερωτήματα έρχεται το καλύτερο, γιατί τότε πραγματικά απολαμβάνεις το μεγαλείο του. Το Absence, που έμελλε να είναι και το κύκνειο άσμα των Snowman, είναι πάνω και πέρα από ταμπέλες, είναι απλά ένα αριστούργημα.

Music Diaries | Year 2011 | Memory # 3

Tweet

Αγαπημένο μου ημερολόγιο από το 2011 θα ήθελα να θυμάμαι : την μεγαλύτερη αδυναμία μου τα τελευταία δύο χρόνια. Την οποία δεν ήξερα αν έπρεπε να την βάλω στην φετινή μου λίστα ή όχι για δύο λόγους.

3. Chelsea Wolfe -  Ἀποκάλυψις (Pendu Sound Recordings)

Πρώτον το Ἀποκάλυψις (το δεύτερο άλμπουμ της) όπως μπορείς να δεις εδώ το είχα στους αγαπημένους μου δίσκους για το 2010. Τότε το πρωτοάκουσα στο bandcamp της, τότε μου το έστειλε σε ψηφιακή μορφή και τότε το έλιωσα στις ακροάσεις.

3. Chelsea Wolfe - The Grime And The Glow (Pendu Sound Recordings)

Δεύτερον το The Grime And The Glow (το ντεμπούτο της δηλαδή) η εταιρία της του δίνει ημερομηνία κυκλοφορίας την 28η Δεκεμβρίου του 2010. Εγώ βέβαια το άκουσα μέσα στο 2011 αφού το βινύλιο έφτασε περίπου στα μέσα Γενάρη. Από την άλλη μπορώ εύκολα να ψηφίσω και τα δύο άλμπουμ μιας και το αμερικάνικο amazon τα δίνει και τα δύο με ημερομηνία κυκλοφορίας μέσα στο 2011 (11 Ιανουαρίου 2011 το The Grime And The Glow και 30 Αυγούστου 2011 το Ἀποκάλυψις). Όπως και να έχει η Chelsea Wolfe είναι μεγάλη αποκάλυψη. Δείχνει να έχει πολλές δυνατότητες καθώς κινήθηκε με μεγάλη ευκολία από το dark folk/pop ήχο του πρώτου δίσκου σε περισσότερο αγριεμένα και ηλεκτρισμένα μονοπάτια στην δεύτερη δουλειά της. Δεν ξέρω τι μας επιφυλάσσει για την συνέχεια αλλά θα περιμένω με μεγάλη ανυπομονησία.

Music Diaries | Year 2011 | Memory # 4

Tweet

4. Mushy - Faded Heart (Mannequin)

Αγαπημένο μου ημερολόγιο από το 2011 θα ήθελα να θυμάμαι : την μεγαλύτερη ανακάλυψη τις χρονιάς που έφυγε. Το κυνήγι των λινκ με οδήγησε στην γειτονική Ιταλία (μετά την επίθεση των Ρώσων το 2010). Soviet Soviet, The Death Of Anna Karina, Be Forest και η μεγαλοπρεπέστατη Mushy. Αν και ασχολείται χρόνια με την μουσική φέτος κατάφερε (νομίζω) να ξεφύγει από τα σύνορα της χώρας της. Τα παλιότερα cd-r της εξάλλου ήταν τόσο πειραματικά που δύσκολα θα μπορούσαν να αγγίξουν ένα μεγαλύτερο κοινό. Το Faded Heart όμως είχε όλα τα προσόντα να κατακτήσει τον κόσμο, αν και δεν το έκανε (ακόμη...). Κάτι ανάμεσα σε Tropic Of Cancer και Zola Jesus (την πρώτης περιόδου), η Myshy με το drum machine να χτυπάει σε αργούς βασανιστικούς ρυθμούς και την φωνή της να σε μαγεύει σαν ερινύα, δημιουργεί ένα σπουδαίο (σκοτεινό) μουσικό σύνολο και αφήνει υποσχέσεις για ένα ακόμη πιο "λαμπρό" μέλλον!

Music Diaries | Year 2011 | Memory # 5

Tweet

5. The Men - Leave Home (Sacred Bones)

Αγαπημένο μου ημερολόγιο από το 2011 θα ήθελα να θυμάμαι : το soundtrack των ξεσπασμάτων μου για την χρονιά που έφυγε. Το 1999, όταν έμενα στην Ηλιούπολη (Θεσσαλονίκης), θυμάμαι ότι όποτε χρειαζόμουν να ξεδώσω, να ξεφύγω, όταν ήθελα να χτυπήσω κάποιον αλλά δεν έπρεπε, έβαζα το Around the Fur των Deftones και χτυπιόμουν στους τοίχους του χολ (ας ζητήσω τώρα συγνώμη από την κυρία Ελένη στο διπλανό διαμέρισμα, ποτέ δεν είναι αργά). Ε λοιπόν το 2011 όποτε βρισκόμουν σε μια από τις παραπάνω καταστάσεις έχωνα το Leave Home και χτυπιόμουν ασταμάτητα στο υπόγειο του Μαρκόπουλου [Μεσογαίας, (εδώ να ζητήσω συγνώμη από τον Μπάμπη και την Τζούλια, τους διπλανούς)]. Αυτό τον καιρό κρατιέμαι, θα ξεδώσω στο An!