• Ότι να ‘ναι όπως να ‘ναι

    1. Clearlake - Amber
    2. Deadboy And The Elephantman - We Are The Night Sky
    3. Isobel Campbell + Mark Lanegan - Ballad Of Broken Seas
    4. Mogwai - Mr. Beast
    5. Pretty Girls Make Graves - Elan Vital
    6. Band Of Horses - Everything All The Time
    7. Calexico - Garden Ruin
    8. Casiotone For The Painfully Alone - Etiquette
    9. Devics - Push The Heart
    10. Fink - Biscuits For Breakfast
    11. Islands - Return To The Sea
    12. Mastodon - Blood Mountain
    13. Secret Machines - Ten Silver Drops
    14. Switchblade - S.T
    15. The Black Heart Procession - The Spell
    16. Tv On The Radio - Rutern To Cookie Mountain
    17. Two Gallants - What The Toll Tells
    18. Wilderness - Vessel States
    19. The Raconteurs - Broken Boy Soldiers
    20. The Knife - Silent Shout
    21. The Appleseed Cast - Peregrine
    22. Sonic Youth - Rather Ripped
    23. Neko Case - Fox Confessor Brings The Flood
    24. Ms. John Soda - Notes And The Like
    25. Low Skies - All The Love I Could Give
    26. Jeniferever - Choose A Bright Morning
    27. I Love You But I've Chosen Darkness - Fear Is On Our Side
    28. God Is An Astronaut - A Moment Of Stillness EP
    29. Espers - Espers II
    30. Current 93 - Black Ships Ate The Sky
    31. Cult Of Luna - Somewhere Along The Highway
    32. Adem - Love And Other Planets
    33. Archie Bronson Outfit - Derdang Derdang
    34. Boris – Pink
    35. Isis - Aereogramme - In The Fishtank
    36. Khoma - The Second Wave
    37. Manta Ray - Torres De Electricidad
    38. She Wants Revenge - She Wants Revenge
    39. Yeah Yeah Yeahs - Show Your Bones
    40. Willard Grant Conspiracy - Let It Roll
    41. Stuart A. Staples - Leaving Songs
    42. Scarlet - This Was Always Meant To Fall Apart
    43. Russian Circles - Enter
    44. Red Sparowes - Every Red Heart Shines Toward The Red Sun
    45. Nina Nastasia - Dogs
    46. Murder By Death - In Bocca Al Lupo
    47. Kaada - Music For Moviebikers
    48. Jesu - Silver
    49. Isis - In The Absence Of Truth
    50. Iliketrains - Progress-Reform
    51. Gregor Samsa - 5512
    52. Envy- Insomniac Doze
    53. Brightblack Morning Light - Self-Titled
    54. Bossk - S.T
    55. Bonnie Prince Billy - The Letting Go
    56. !Forward Russia! - Give Me A Wall
    57. Amen Ra - III
    58. Beirut - Gulag Orkestar
    59. Audrey - Visible Forms
    60. Cyann And Ben - Sweet Beliefs
    61. The Decemberists - The Crane Wife
    62. Devastations - Coal
    63. Heavens - Patent Pending
    64. Junior Boys - So This Is Goodbye
    65. Made Out Of Babies - Coward
    66. Magnolia Electric Co - Fading Trails
    67. Matt Elliott - Failing Songs
    68. MewithoutYou - Brother, Sister
    69. A Hawk And A Hacksaw - The Way The Wind Blows
    70. Panda & Angel - Ep
    71. Planes Mistaken For Stars - Mercy
    72. Pornopop - And The Slow Songs About The Dead Calm In Your Arms
    73. Yndi Halda - Enjoy Eternal Bliss
    74. Woven Hand - Mosaic
    75. Battle Of Mice – Day Of Nights
    76. Fightstar - Grand Unification
  • Αυτό το post άργησε να ανέβει, αλλά έπρεπε να ανέβει. Αυτό το πράμα που περάσαμε για να πάμε σε μια συναυλία που κάποτε φάνταζε όνειρο δεν περιγράφεται. Αρχικά υπήρχε ο φόβος με τον χώρο, θα βγει το λάιβ σωστά, θα έχει καλό ήχο, θα βλέπουμε μπροστά μας. Όπως λέει και ένας νόμος του Μέρφι, αν κάτι είναι να πάει στραβά, θα πάει ακόμη περισσότερο στραβά. Φτάσαμε λοιπόν με το λεωφορειάκι μας κατά της 7 στο γήπεδο της ξιφασκίας για να δούμε τους Tool με τους Mastodon. 8 υποτίθεται ότι θα βγαίνανε οι Mastodon και ο κόσμος που περίμενε να περάσει τον πρώτο έλεγχο ήταν υπερβολικά πολύς (πρώτα σημάδια ανησυχίας). Φτάνοντας στον χώρο του ελέγχου συνειδητοποιώ ότι όλος ο κόσμος περνούσε από μία πορτούλα, αφού πρώτα είχε μπεί σε ένα διάδρομο με διαχωριστικό όπου χωρούσαν με το ζόρι 2 άτομα. Κάνω υπομονή μπαίνω στην ουρά και περιμένω να φτάσω στον έλεγχο. Πλησιάζοντας ακούω μία φάτσα κατάδικου να μας λέει ψηλά τα εισητίρια στα χέρια για να τα βλέπω, λες και ήμασταν τα γίδια που πηγαίνανε στην σφαγή και κρατούσαν νούμερα για να τα καθαρίσουν με την σειρά (δεύτερο σημάδι ανησυχίας-ανοργανωσιάς.....) 7:45 και είμαστε ακόμη στον πρώτο έλεγχο, μα καλά τι νομίζουν ότι τους είπαν για πλάκα πως θα ξεκινήσουν στις 8 να παίζουν; Με ποιους νόμιζαν ότι είχαν να κάνουν; 7:55 φτάνουμε στην δεύτερη ουρά, οπού περίμεναν καμιά χιλιάρα άτομα. Ο έλεγχος με το πάσο του, δεν υπάρχει λόγος να σπρώχνεστε, όλοι θα μπείτε και τα σχετικά. 8:05 οι Mastodon αρχίζουν, εμείς ακόμη στην ουρά. Αρχίζει το γιουχάισμα, τα βρισίδια και το σμπρωξίδι. Κάπου εκεί καταλαβαίνουν ότι δεν αστειευόμαστε και ακούω ένα μαλάκα να λέει σε ένα άλλο μαλάκα με ένα τεράστιο χαμόγελο ‘’ας τους να περάσουν’’, με ένα ύφος λες και κατάφερε κάτι κάνοντας μας να χάσουμε το πρώτο κομμάτι. Μέσα στα νεύρα και την τσατίλα μπαίνω μέσα στο υπεργάματο γήπεδο ξιφασκίας και αντικρίζω ένα κονσερβοκούτι και στο βάθος κάτι φώτα, χωρίς ίχνος σκηνής πουθενά. Αφού κάνω μεγάλες προσπάθειες για να ακούσω ότι όντως κάποιος τραγουδάει, κάποιος παίζει κιθάρα και τα σχετικά, αρχίζω να πιστεύω ότι κάτι θα πάει άσχημα αυτήν την βραδιά. Όποιος είδε τους Mastodon πέρυσι στο Gagarin κατάλαβε ότι αυτό που παρακολούθησε στο κονσερβοκούτι ήταν απλά μια κακόγουστη κωμωδία. Άθλιος ήχος, ανύπαρκτα φωνητικά, μηδαμινά τύμπανα. Αίσχος! Κάπου εκεί με πιάνει ένα κατούρημα και λέω να πάω να ξαλαφρώσω (τι τραγικό λάθος). Φτάνω στις τουαλέτες και το θέαμα ήταν απίστευτο, λες και ήμασταν σε κάποιο στρατόπεδο συγκέντρωσης, 100 άτομα στην ούρά για κατούρημα, δεν είναι δυνατόν λέω, μετά από αρκετή ώρα μπαίνω μέσα και διαπιστώνω ότι υπήρχαν 3 τουαλέτες και 4 όρθιες ξελαφρώστες. Ε Λ Ε Ο Σ! 4 με 5 τραγούδια των Mastodon τα έχασα σίγουρα στην προσπάθειά μου να γλιτώσω την φούσκα μου. Όταν κατάφερα να βγω παίζανε το τελευταίο τους κομμάτι. Δεν μπορεί λέω τώρα θα βγουν οι Tool και όλα θα φτιάξουν. Ο ήχος βελτιώθηκε αρκετά αλλά όχι και τίποτα ιδιαίτερο. Από ένα σημείο και μετά πάλι σαν κονσερβοκούτι ακουγόταν. Η εμφάνιση τους ήταν η αναμενόμενη, αν και παίξανε λίγο παραπάνω απ’ ότι περίμενα. Σίγουρα θα άρεσε σε φαν του Lateralus και του 10.000 Days και σίγουρα θα χάλασε τους οπαδούς του Aenima. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν μετανιώνω που τους είδα τον Ιούνιο στην Γερμανία και έτσι θα μπορώ να διαγράψω αυτή την βραδιά από την μνήμη μου.

    Υ. Γ 1. 300 ευρά (αεροπορικά, ξενοδοχείο, εισιτήριο συναυλίας, μάσα): άξιζε; Μέχρι το τελευταίο ευρώ. 54 ευρά (εισιτήριο συναυλίας+τραμ+μπάς) άξιζε: Ούτε το μισό λεπτό που έδωσα!

    Υ.Γ 2 Προς την διοίκηση της Di Di : Οποιαδήποτε εταιρία ‘’διοργάνωσης συναυλιών’’ που σέβεται τον εαυτό της θα έβγαινε την Κυριακή κιόλας και με ένα δελτίο τύπου θα ζητούσε συγνώμη από όσους δώσανε τα παχουλά 52 ευρά τους και θα δήλωνε διάλυση λόγω ανεπαγγελματισμού ή αδυναμίας διοργάνωσης ορθών παραστάσεων. Εγώ πάντως δεν σας ξαναδίνω ούτε ευρουλάκι τσακιστό, ελπίζω να ακολουθήοουν και άλλοι! Αρπαχτές τέλος!

  • ΝΙΝΑ

    Nina's Band (+ The Cape May)

    NINA

    Nina And The Band

    The Cape May

    The Cape May

    Where Are You People?

    Wildhoney

    Wildhoney

    Birthmark

    Birthmark

    Άνοιγμα της συναυλίας από δύο ελληνικές μπάντες, γνωστές κυρίως στο χώρο του Myspace, οι Birthmark και οι Wildhoney. Τις εντυπώσεις τις κέρδισαν κατά την ταπεινή μου γνώμη οι πρώτοι. Φοβερά δεμένοι, καταρτισμένοι μουσικοί, με ένα μπασίστα και ένα κιθαρίστα να κάνουν πράγματα και θάματα, μια τραγουδίστρια με φωνάρα και τρομερό performance. Οι Wildhoney δεν κατάφεραν να με πείσουν τελικά, αν και περίμενα περισσότερα από αυτούς, κάπως απροβάριστοι ή απροετοίμαστοι μου φάνηκαν, σαν να μην υπήρχε χημεία μεταξύ τους. Συνέχεια με το μοναδικό συγκρότημα της βραδιάς με ανδρικά φωνητικά, οι The Cape May, από τον Καναδά. Indie καταστάσεις, μελωδικά στοιχεία με ελαφρά ξεσπάσματα και αρκετά συμπαθητικά φωνητικά. Αποτέλεσαν ένα σύντομο χαλί πριν την εμφάνιση της φοβερής και τρομερής Nina. Πέντε άτομα επί σκηνής συνόδευαν τους μαγευτικούς ήχους της ηλεκτρακουστικής της Nina. Δεν έχω και πολλά να πω για την εμφάνισή της, απλά τέλεια. Εβδομήντα λεπτά περίπου ήταν αρκετά για να χορτάσεις αυτή την χαρισματική φωνή και αυτή την σπουδαία καλλιτέχνιδα.

    Υ.Γ Ας μη θίξουμε το θέμα ''προσέλευση του κόσμου'' γιατί πάλι στα ίδια θα καταλήξουμε. Εμείς οι ''λίγοι'' πάντως το χαρήκαμε ''πολύ''!

    More Photos εδώ<---
  • Nina Nastasia - ''Dogs'' - 2000 (Socialist)

    Nina Nastasia - ''The Blackened Air'' - 2002 (Touch And Go)

    Nina Nastasia - ''Run To Ruin'' - 2003 (Touch And Go)

    Nina Nastasia - ''On Leaving'' - 2006 (Fat Cat)

    ALTERGROUND [cult events]

    December, 7 2006 at NINA NASTASIA (full band) + THE CAPE MAY IN ATHENS
    Not Available, AN CLUB,

  • Ας με τσιμπήσει κάποιος,σίγουρα δεν ονειρεύομαι ε;

    Και αφού περίμενα λίγο καιρό και δεν άλλαξε τίποτα στις ανακοινώσεις και αφού δεν με γελάνε τα μάτια μου (και αφού το είδα και γραμμένο στο επίσημο σάιτ), αρχίζω να πιστεύω οτι είναι αλήθεια και επιτέλους έρχεται και απο τα μέρη μας η τρομερή τούτη μορφή!

    ALTERGROUND [cult events]

    February, 23 2007 at JASON MOLINA [SONGS:OHIA - MAGNOLIA ELECTRIC CO.] IN ATHENS
    PLANET MUSIC,
    Cost: (ΟΣΑ ΘΕΛΕΤΕ ΖΗΤΗΣΤΕ, ΘΑ ΤΑ ΔΩΣΩ!)

    Planet Music: 44 Arditou Av, Mets, tel: 210-9237109

  • Henry Frayne

    Henry Frayne--->LANTERNA

    "Lanterna"

    Serpentine

    Serpentine

    Η αλήθεια είναι ότι δεν περίμενα να έχει κόσμο στους Lanterna, βέβαια όχι και 150 άτομα με το ζόρι, αλλά τι να κάνεις! Μετά από 3 μέρες βέβαια, σκέφτομαι ότι ένα από τα καλύτερα εκείνης της βραδιάς ήταν ο λίγος κόσμος. Άνθρωποι που ήρθαν γιατί αγαπάνε τους Lanterna και είχαν όρεξη να τους/τον δουν ζωντανά. Έτσι λοιπόν μετά από πολύ καιρό, ειλικρινά δεν θυμάμαι πόσο, συνάντησα ένα αξιοπρεπές κοινό, που η μόνη φασαρία που έκανε ήταν όταν χειροκροτούσε. Οι Serpentine που ανοίξανε την βραδιά δυστυχώς δεν καταφέρανε να κερδίσουν το ενδιαφέρον μου, αν και δε λέω η μισή ωρίτσα πέρασε χωρίς να το καταλάβω, σχετικά ευχάριστα. Κάπου εκεί εμφανίζεται η ψηλόλιγνη φιγούρα του Henry Frayne ανεβαίνουμε όλοι πάνω στο post rock ambient-ίζον όχημα του και ξεκινάμε το ταξιδάκι μας. Φανταστικές μελωδίες, τραγούδια κυρίως από το πρόσφατο “Desert Ocean” και το “Highways” (2004), μιάμιση ώρα απόλαυσης και χαλάρωσης. Ευχαριστώ πολύ κύριε Henry!












  • Από την μέρα που έμαθα για την συνεργασία αυτών των δύο καλλιτεχνών ανυπομονούσα να ακούσω το αποτέλεσμα. Φαντάζομαι ότι και για τους ίδιους θα ήταν μία πρόκληση να φέρουν κοντά τις μουσικές τους και να τις αλληλοσυμπληρώσουν. Είχε ενδιαφέρον πως θα ακουγόταν η πρόσμιξη των νευρωτικών ξεσπασμάτων του Αποστόλη και των γαλήνιων μελωδιών του Γιώργου. Μετά από περίπου δέκα πρόβες ο καιρός πέρασε και τα Γιούρια καλωσόριζαν το ντούο στο Vinyl Microstore. Κάποια μικροπροβλήματα στη ρύθμιση του ήχου καθυστέρησαν, ευτυχώς λιγάκι μόνο, την έναρξη. Το μούδιασμα φάνηκε να κρατάει μερικά δευτερόλεπτα μόνο και τα παιδιά άρχισαν σιγά σιγά να ξεδιπλώνουν το ταλέντο τους. Το σετ ξεκίνησε με τρία τραγούδια από την προσωπική δουλειά του Γιώργου. Τα τραγούδια ήταν γνωστά, αλλά με την συμβολή του Αποστόλη ακούστηκαν περισσότερο γεμάτα, με περισσότερο όγκο και ένταση. Συνέχεια με τέσσερα κομμάτια από το ντέμο του Αποστόλη, ελαφρώς αλλαγμένα, μια προσέγγιση αρκετά ενδιαφέρουσα. Μετά ακολούθησαν κάποια νέα κομμάτια του Αποστόλη που στις πρόβες ήταν μόνο ιδέες αλλά με τον καιρό και την βοήθεια του Absent Without Leave πήραν σάρκα και οστά και ολοκληρώθηκαν, χωρίς να γνωρίζω αν αυτή θα είναι και η τελική τους μορφή. Φινάλε με διασκευή, Johnny Cash και Hurt, αγαπημένο κομμάτι του Small Hours Society (και πολλών από μας να φανταστώ), ωραία εκτέλεση και ότι ποιο όμορφο για καληνύχτισμα. Μπράβο παιδιά, καλή συνέχεια, όρεξη να έχετε και να γράφετε όμορφες μουσικές. Εγώ/εμείς έχουμε αρκετή όρεξη να τις ακούσουμε.
  • Songia

    Greg Dulli

    Twilight Singers

    Greg Dulli

    Twilight Singers

    Mark Lanegan

    Mark Lanegan

    Jeff Klein

    Jeff Klein

    Jeff Klein

    22:00 περίπου και ο Jeff Klein ανεβαίνει στην σκηνή. Την αμαρτία μου θα την πω, δεν είχα ακούσει κάτι από τις δουλειές του και δεν ήξερα τι να περιμένω. Ο εμφανισιακά λίγο Get Cape, Wear Cape, Fly και λίγο Robert Smith με παρέα μία ηλεκτροακουστική κιθάρα και δύο πεταλιέρες ωσάν την κεφάλα μου ήταν αρκετά καλός. Λούπα στην λούπα έδινε τον ρυθμό και δημιουργούσε από το μηδέν πολύ όμορφα και λιτά τραγουδάκια. Ευχάριστα πέρασαν τα τριάντα λεπτά με την ιδιαίτερη φωνή του Klein και τις πολύ καλές μελωδίες του. 22:30 με 23:05 μια χωρίς λόγο καθυστέρηση να βγουν οι Twilight αφού δεν είχαν να ξεστήσουν μιας και ο προαναφερθείσας δεν είχε μπάντα. Τέλος πάντων το προσπερνάω αυτό. Ο Dulli και η παρέα του χιμάνε στην σκηνή και δίνουν αυτό ακριβώς που περίμενα και κάτι παραπάνω. Σαφώς περισσότερο ορεξάτοι σε σχέση με την πρώτη φορά που τους είδα πριν δύο χρόνια (αν δεν κάνω λάθος) στο Vilka στην Σαλόνικα. Μέχρι της 00:20 όλα πήγαιναν καλά, βγάζανε μια δυναμική και έναν όγκο απίστευτο, η πριν λίγα λεπτά εμφάνιση του Lanegan ενθουσίασε το κοινό αλλά κάπου εκεί κάτι στραβώνει και ο Dulli τα βροντάει και την κοπανάει. Ο Johnny αρχίζει να μαζεύει κιθάρες και καλώδια και το κοινό τα παίζει. Φωνάξτε για να βγει λέει κάποιος και μια κοπελιά ανεβαίνει στο stage αρπάζει το μικρόφωνο και αρχίζει να φωνάζει come back, come back! Εκεί που όλοι νομίζαμε ότι αυτό ήταν, τα όργανα ξαναβγαίνουν, ο Dulli κάθεται στο πιάνο και λέει ‘’δεν σας άκουσα να φωνάζετε’’, και με ένα ‘’what a fuck!’’ ξεκινά το γλέντι. 01:00, ο Dulli λέει ‘’καληνύχτα, ευχαριστώ’’ και την κοπανάει. Τέλος!