• 01. Neurosis – ‘’Origin’’

    02. 65daysofstatic – ‘’Music is Music as Devices are Kisses is Everything’’

    03. Air Formation – ‘’Before We Forget’’

    04. Au Revoir Simone – ‘’The Way To There’’

    05. Aereogramme – ‘’Nightmares’’

    06. Logh – ‘’A New Hope’’

    07. The Besnard Lakes – ‘’Disaster’’

    08. Iron & Wine – ‘’Boy With A Coin’’

    09. A Hawk And A Hacksaw – ‘’Waltz For Strings And Tuba’’

    10. Efterklang – ‘’ Falling Horses’’

    11. Odawas – ‘’Getting To Another Plane’’

    12. Richmond Fontaine – ‘’Ghost I Became’’












  • Η βραδιά της πέμπτης ήταν κόλαση, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Ζέστη σχεδόν λιποθυμική σε ένα
    An ασφυκτικά τιγκαρισμένο. Αυτό που ακολούθησε όμως τα αποζημίωσε όλα. Οι Oxbow ήταν καταιγιστικοί, με έναν Robinson να τα δίνει (και να τα βγάζει) όλα πάνω στην σκηνή. Από την στιγμή που έμεινε μόνο με το βρακί και την φανέλα δεν σταμάτησε να χτυπιέται και να ουρλιάζει. Ήμασταν πολύ τυχεροί τελικά που δεν πέσαμε πάνω σε ακουστικό σετ που συνηθίζουν να κάνουν στην Ευρωπαϊκή τους περιοδεία και είδαμε αυτήν την εκρηκτική εμφάνιση. Για τους τύπους που πήραν σειρά δεν μπορώ να πω και πολλά. Εκτιμώ αφάνταστα τoν καλλιτέχνη Aaron Turner σε ότι και αν κάνει. Ένα δεμένο σύνολο από την αρχή μέχρι και το τέλος, ένας οδοστρωτήρας που τα γκρέμισε όλα στο πέρασμα του. Μου απέδειξαν και με την βούλα πλέον ότι είναι τα καλύτερα παιδιά των Neurosis. Φοβερό το σετ που διάλεξαν, με τα καλύτερα κομμάτια των τριών τελευταίων δίσκων τους.

  • Στο An. Όσοι δεν προλάβατε να προμηθευτείτε εισητήρια στην προπώληση μην αγχώνεστε (ιδιαίτερα), περίπου στα 200 από τα 500 θα διατεθούν στο ταμείο του μαγαζιού. Για να έχετε το κεφαλάκι σας ήσυχο πάντως πηγαίνετε λίγο νωρίτερα γιατί πληροφορίες αναφέρουν ότι πολύς κόσμος ψάχνει για το μαγικό χαρτάκι (και εγώ είμαι ένας απ' αυτους, κλασικός έλληνας).

  • Rosetta – The Galilean Satellites

    Converge – Petitioning The Empty Skies

    Isis – Mosquito Control

    Isis - In The Absence Of Truth

    Agoraphobic Nosebleed - Frozen Corpse Stuffed with Dope

    Cave In - Antenna

    Knut - Terraformer

    Pelican - Australasia

    Aereograme - Seclusion

    Κιθαρίστας και τραγουδιστής των Isis, μέλος των Old Man Gloom, Lotus Eaters, House Of Low Culture, ιδρυτής της Hydra Head Records και πάνω απόλα μια ιδιαίτερη καλλιτεχνική φυσιογνωμία. Έχει σπουδάσει στο Bostons School Of The Museum Of Fine Arts και είναι υπεύθυνος για τη δημιουργία εξαίρετων εξώφυλλων δίσκων (ορισμένα παραθέτονται παραπάνω). Συμπαθητική και ήρεμη παρουσία, προσγειωμένος στις συνεντεύξεις του, ο Turner αυτό που επιδιώκει είναι να εξελίσσεται, τόσο μουσικά όσο και καλλιτεχνικά. Όπως αναφέρει στο τελευταίο τεύχος του Rock Sound, προς το παρόν είναι το ίδιο σημαντικό γι' αυτόν να ασχολείται και με την μουσική και με το σχέδιο αλλά στο μέλλον θα ήθελε να ασχοληθεί αποκλειστικά με Visual Art. Δυστυχώς πριν μερικά χρόνια τύχανε χίλια δύο και έχασα την συναυλία τους στο Ρόδον, στις 14 Ιουνίου και μέρα Πέμπτη όμως θα βρίσκομαι πάση θυσία στον an για να θαυμάσω αυτόν και την παρέα του να μεγαλουργούν.
  • Μετά απο 3 δισκάρες, ''A Story In White'' (2001) - ''Sleep And Release'' (2003) - My Heart Has A Wish That You Would Not Go'' (2007), ένα σοκαριστικά μαύρο Ep ''Seclusion'' (2004) και μια άριστη συνεργασία με τους Isis ''In The Fistank 14'' (2006) η αγαπημένη μου Σκοτσέζικη μπάντα, Aereogramme, λέει το αντίο. Καλή τύχη σε ότι και αν κάνετε και ευχαριστούμε για τις αριστουργηματικές μελωδίες που μας χαρίσατε.

    On May 11 2007, in a message board post, Aereogramme announced they were to call it a day:

    "It is with heavy hearts that we tell you all that Aereogramme have decided to split up. Reasons are multiple and complex. It is however fair to say that the never ending financial struggle coupled with an almost superhuman ability to dodge the zeitgeist have taken their toll, ensuring that we just don't have any fight left in us. We are immensely proud of the four albums that we made over the past seven years. We hope that they continue to grow in your hearts. We plan to honour and celebrate the beautiful friendships we have made along the way with these final shows over the summer."













  • Τώρα τι μπορώ να πω εγώ για τον Eugene. Ο τύπος έχει κάτι το Θεϊκό, κάτι που σε μαγνητίζει. Το live εχθές ήταν σοκαριστικό. Μπορεί να έχασα την ευκαιρία να δω ζωντανά τους Sixteen Horsepower αλλά τους Woven Hand δεν θα τους έχανα. Μια αναπάντεχα εκρηκτική εμφάνιση, ένας ‘’Κήρυκας’’ στα καλύτερά του. Σχεδόν τίποτα δεν θύμιζε τις εκτελέσεις των τραγουδιών έτσι όπως τις ξέραμε απο τα cd. Τέτοια δύναμη, τέτοια ένταση νομίζω δεν την περίμενε κανείς, σ' ευχαριστούμε Θεέ μου, σ' ευχαριστούμε Ευγένιε!


    ----->Περισσότερες Φώτο<-----