• Πολύ ωραίο post rock όμως παίζουν και οι φίλοι των Eaten By Tiger από το kent της Αγγλίας, οι upcdowncleftcrightcabc+start (πω πω τι όνομα κι αυτό). Εδώ ακούστε τρία από τα τραγούδια της επερχόμενης δουλειάς τους.


  • Οι Eaten By Tigers κατάγονται από την αγγλία και παίζουν γλυκήτατο post rock. Έχουν κυκλοφορήσει ένα ep, το entropy. Εδώ μπορείς να κατεβάσεις το φετεινό secrets of the plains.


  • Το νέο πόνημα των Forward Russia είναι έτοιμο αλλά μάλλον δεν θα κυκλοφορήσει μέσα στο έτος, για το πρώτο τετράμηνο του 2008 το κόβω. Προς το παρόν η μπάντα από το Leeds μας χαρίζει ένα βίντεο κολάζ από την επερχόμενη δουλειά της.
  • Η μεγάλη επιστροφή. Είναι γεγονός πλέον, το νέο άλμπουμ των 2l8 βρίσκεται στη φάση του mastering. Μην τους χάσετε----> Wednesday, Oct 31st at the Thessaloniki State Museum of Contemporary Art.

    HE&SHE Mix
    I am 17 tracks mixed in one...
    HE&SHE Tracklist
    HE&SHE Lyrics
  • K-POP/Minimalist/Afro-Beat----->ψαρωτικό; Οι Foals κατάγονται και αυτοί από την Οξφόρδη και έχουν ένα πολύ ωραίο dance-punk (οπως λέει και στη Wiki) ήχο. Δεν έχουν ακόμη ολοκληρωμένη δουλειά παρά μόνο κάτι σινγκλάκια. Το Mathletics γαμάει κανονικά όμως, ξεπέρασε τις φλωρόφατσες και απόλαυσέ το παρακάτω βίντεο.


  • Οι Youthmovies κατάγονται από την Οξφόρδη και σύμφωνα με το myspace τους παίζουν Progressive/Pop. Αυτήν την περίοδο βρίσκονται σε tour και ανοίγουν τις συναυλίες των 65daysofstatic, από μόνο του αυτό το γεγονός σε κάνει να θέλεις να τους ανακαλύψεις. Πήγαινε εδώ και κατέβασε δωρεάν τρία τραγούδια τους απο το φετεινό All Tomorrows Parties.
  • ''Το Post Rock είναι εδώ ενωμένο δυνατό'', καιρό είχα να την πω αυτήν την ατάκα [συγκεκριμένα από την νύχτα εκείνη που χαζέψαμε τους mogwai στο club του Μύλου]. Ο φετινός χειμώνας θα μας χαρίσει ωραίες Post στιγμές [βλέπε Mono, Pelican, Explosions In The Sky] και η παρέα απο τον Καναδά μας χαρίζει ένα βουβό γαλήνιο ταξίδι. Ακούστε τρία από τα νέα τραγούδια των Destroyalldreamers εδώ.


    Untiteled


    Wish I Was All Flames
  • Δεν ξέρω αν είναι σίγουρο 100%, ούτε τι support θα έχουν μαζί τους αλλά κατά πάσα πιθανότητα οι Explosions In The Sky θα σκάσουν μύτη στην Αθήνα 2/2/08 για ένα live στο An. Πηγαίνετε εδώ να δείτε τις υπόλοιπες μέρες τις Ευρωπαϊκής τους Περιοδείας.

    Update : από ότι βλέπω τώρα στο site, support αναφέρει Eluvium, μακάρι.
  • She Wants Revenge - S.T - 2006 (Perfect Kiss)

    This Is Forever - 2007 (Perfect Kiss)

    Όταν ακούω αυτή την μπάντα θέλω να γίνω ορκισμένος Γκοθάς! Το περσινό ομότιτλο ντεμπούτο άλμπουμ τους ήταν τόσο κολλητικό που μόλις τελείωνε το ξαναέβαζες να παίξει χωρίς δεύτερη σκέψη. Η επιστροφή των She Wants Revenge δεν παρουσιάζει κάτι καινούργιο, δυστυχώς. Έχει λιγότερα χιτάκια αλλά και πάλι έχει αυτό το κάτι που θα σε κάνει να το ακούσεις και να το ξανακούσεις! Το κομμάτι παρακάτω είναι από τον δίσκο του Timbaland [και με ποιον δεν συνεργάστηκε φέτος αυτό το παιδί] ''Shock Value''.

    [το γκομενάκι στα εξώφυλλα λέτε να είναι το ίδιο; Δεν ξέρω από πρόσωπο αλλά το κορμί είναι θανατηφόρο!]

    Time


    True Romance
  • Σας τα έχω σπάσει με τους Iliketrains αλλά φέτος η φωνή του Dave Martin με έχει στοιχειώσει κανονικά. Δεν υπάρχει περίπτωση να ακούσω το Spencer Perceval ή το The Deception και να μην με πιάσει μια ανατριχίλα. To Elegies To Lessons Learnt είναι για μένα ο καλύτερος δίσκος της χρονιάς.

    01. Iliketrains - I Am Murdered

    Το Under The Giant Trees (EP) απλά με έστειλε αδιάβαστο. Το έχω ακούσει άπειρες φορές. Οι Efterklang όμως δεν αρκέστηκαν σ' αυτό και κυκλοφορούν σε λίγες μέρες το Parades, δηλαδή το τελειωτικό μου χτύπημα.

    02. Efterklang - Maison De Rιflexion

    Μπάντα που παρακολουθώ από τα πρώτα της βήματα και θεωρώ ότι της αξίζουν μεγάλα πράγματα. Οι 65dos έχουν ένα μοναδικό ήχο και στο The Destruction Of Small Ideas ακούγονται τόσο ολοκληρωμένοι όσο ποτέ.

    03. 65daysofstatic - Don't Go Down To Sorrow (A-Listed Radio Edit)

    Η μεγαλύτερη μπάντα του κόσμου (δεν υπερβάλω) επέστρεψε φέτος με την 10η κυκλοφορία της αν μετράω σωστά. Η εξέλιξη των Neurosis είναι απίστευτη, σε κάθε άλμπουμ σε αιφνιδιάζουν. Έτσι και φέτος, το Given To The Rising ήταν μια αποκάλυψη.

    04. Neurosis - Hidden Faces

    Τους The Besnard Lakes αν θυμάμαι καλά πρέπει να μου τους πρότεινε ο mouxlaloulouda. Πόσο καλά έκανε! Psychedelic/pop/progressive? Δεν ξέρω αλήθεια, εγώ θα έλεγα απλώς πανέμορφη μουσική. To The Besnard Lakes Are The Dark Horse είναι όνειρο.

    05. The Besnard Lakes - Ride The Rails


    Οι Okkervil River αποτελούν άλλη μια προσωπική αδυναμία. Πίστευα ότι μετά το Black Sheep Boy δεν θα μπορούσαν να κυκλοφορήσουν εξίσου καλή δουλειά αλλά με διέψευσαν, το The Stage Names είναι άπαιχτο.

    06. Okkervil River - Title Track

    Έχουν γραφτεί τόσα για τον Zach Condon απο το Gulak Orkestar και μετά που απορώ πως μπορεί και την παλεύει ακόμη. Δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς ότι είναι φυσικό ταλέντο και πως το The Flying Club Cup είναι άλλο ένα έπος.

    07. Beirut - The Penalty

    Δεν χρειάστηκε και μεγάλη προσπάθεια για να τρυπώσει στο μυαλό μου το Boxer. Οι National έχουν την συνταγή για σίγουρη επιτυχία. Μήπως να την πασάρετε και σε μερικούς άλλους βρε παιδιά; Η μήπως καλύτερα όχι;

    08. The National - Start A War


    Το Night Falls Over Kortedala το θεώρησα αρχικά πολύ χαρούμενο άλμπουμ για να του δώσω μεγάλη σημασία. Ακρόαση με την ακρόαση όμως οι μελωδίες και η φωνή του Jens Lekman με στήσανε στον τοίχο.

    09. Jens Lekman - The Opposite Of Hallelujah


    Το έχω λιώσει το Our Love To Admire, τι και αν όλοι μιλάνε ακόμη για την πρώτη τους δουλειά, δεν μου λέει τίποτα. Οι Interpol καταφέρνουν να βγάλουν δισκάρα για τρίτη συνεχόμενη φορά, τι άλλο να ζητήσουμε...

    10. Interpol - Heinrich Maneuver

    Μεγάλο μου κόλλημα οι Blonde Redhead. Μπορεί το 23 να μην είναι ένα σπουδαίο άλμπουμ αλλά σίγουρα είναι μια από τις καλύτερες κυκλοφορίες για φέτος.

    +Blonde Redhead - Top Ranking


    Άλλη μια μπάντα που έμαθα φέτος. Το Friend And Foe των Menomena πρέπει να το ακούσεις οπωσδήποτε, θα σου φτιάξει την διάθεση στα σίγουρα.

    ++Menomena - The Pelican


    Τον Olvis τον έμαθα φέτος από το blog του M. Hulot. Το Bravado μόλις το άκουσα έτρεξα ευθείς αμέσως να το αγοράσω. O Örlygur Þór Örlygsson είναι από την Ισλανδία και όχι δεν παίζει post rock αλλά κάτι ανάμεσα σε indie και ambient. Μην το χάσετε!

    +++Olvis - The Future is Now
  • Τους Denali τους λάτρευα. Κατάφεραν να βγάλουν δύο πολύ όμορφα άλμπουμ και μετά το διέλυσαν. Φέτος η Maura Davis [η θεά στη φώτο],το αδερφάκι της και ο τρίτος πάρταλος κυκλοφόρησαν το Harmonium κάτω από το όνομα Glös. Γλυκύτατο indie με κολλητικές μελωδίες και αιθέρια φωνητικά.

    Hell Hath No Fury


    Between You And I
  • Ο νέος δίσκος του/των Beirut κυκλοφόρησε πριν από λίγες μέρες. Είναι θαυμάσιος κατά την άποψή μου, ελπίζω σε λίγο καιρό να καταφτάσει και η κόπια που έχω προπαραγγείλει εδώ και μερικές βδομάδες για να μελετήσω και το artwork. Προς το παρόν μπορείτε να πάτε εδώ και να δείτε βιντεάκια για κάθε ένα απο τα δώδεκα κομμάτια του δίσκου. Παρακάτω το βίντεο από το αγαπημένο μου κομμάτι.

  • Θα επιστρέψουμε στην Γηραιά Αλβιόνα και θα μεταφερθούμε για σήμερα στο Portsmouth. Από εκεί κατάγονται οι The Strange Death Of Liberal England, ένα indοφολκίζον experimental κουιντέτο. Χαρακτηριστική η φωνή του τραγουδιστή, θυμίζουν λίγο αυτούς τους You Know Who καναδούς και γενικά έχουν πάρει πολύ καλές κριτικές. Φέτος κυκλοφόρησαν το Forward March αλλά εμείς διαλέγουμε να ακούσουμε το δεύτερο track από το επτάιντσο Oh Solitude.

    The Forgotten Family


    Το βίντεο από το πρώτο track με τίτλο, φυσικά Oh Solitude
  • Οι sennen είναι τέσσερις φίλοι από την Ολλανδία και παίζουν πάνω κάτω post rock. Ψάχνοντας πληροφορίες γι' αυτούς έπεσα πάνω σε κάποιους άλλους SENNEN [Θα μιλήσουμε κάποια στιγμή και γι' αυτούς], αλλά τελικά την έβγαλα την άκρη. Τον Φεβρουάριο κυκλοφόρησαν το Automatic Writing EP, μπορείτε να κατεβάσετε παρακάτω ένα από τα τρία κομμάτια του και αν σας αρέσει δίνουν και τα υπόλοιπα στο myspace τους.

    Hearsay
  • Οι Her Name Is Calla είναι από το Leicester της Αγγλίας και παίζουν, όπως λένε στο myspace τους, Alternative/Melodramatic Popular Song/Progressive. Διαλέξτε ότι σας ταιριάζει γιατί το αποτέλεσμα είναι φίνο. Τον Ιούλιο κυκλοφόρησαν το Condor and River, ένα Ep με δύο κομμάτια [ουσιαστικά ένα] και 1η Οκτώβρη βγήκε στην αγορά το σινγκλάκι A Moment Of Clarity.

    Condor And River



    Live At Holy Trinity Church,Leeds
  • Το τρίτο άλμπουμ για λογαριασμό της Warp κυκλοφόρησαν πριν λίγες μέρες οι Bristolάδες Gravenhurst. Όμορφο shoegaze με διάσπαρτες κιθαριστικές παρεκτροπές.

    She Dances


    Hollow Men
  • KNUT

    KNUT

    KNUT

    MONNO

    MONNO

    STRAIGHTHATE

    KVAZAR

    Αφού έβγαλα ολόκληρο αυτό το λάιβ μια χαρά κρατιέμαι, γιατί δεν μιλάμε ούτε για μια ούτε για δύο ώρες συναυλία, αλλά για τέσσερις. Το χρονικό έχει κάπως έτσι : 21:30 βγαίνουν στην σκηνή οι Kvazar (εκ Θεσσαλονίκης), δεν είχα ακούσει τι παίζουν αλλά από το πρώτο τραγούδι κατάλαβα, δεν χρειαζόταν και πολύ σκέψη, Grindcore-Death Metal και όπου φύγει φύγει. Ενδιαφέρουσα προσπάθεια η οποία δεν κατάφερε να ολοκληρωθεί αφού λόγω πίεσης χρόνου τελείωσε κάπως απότομα. Η συνέχεια ανήκει στους Αθηναίους Straighthate, οι οποίοι συνέχισαν στο ίδιο ύφος και βάζοντας και λίγο Hardcore στο ρεπερτόριο δώσανε ευκαρία για μερικά κλοτσίδια. Καλά τα τερτίπια του τραγουδιστή αλλά έχω την εντύπωση ότι με αυτά τα πνευμόνια δεν μπορεί να βγάλει ολόκληρο σετ. Λίγα λεπτά μετά της 23:00 ανέβηκαν στην σκηνή οι Monno, οι οποίοι κατά την άποψη μου κλέψανε την παράσταση. Ένας τραγουδιστής που έπαιζε διαρκώς με τις συχνότητες και με την βοήθεια του Mac του έβγαζε μια φωνή straight from hell! Ένας σαξοφωνίστας που ακουγόταν σαν τουρμπίνα αεροσκάφους και ένας ντράμερ που έλιωσε κανονικά. Εντυπωσιακό το αποτέλεσμα και άκρως πρωτότυπο. Το πρώτο όνομα ξεκίνησε τον πανικό γύρω στις 00:00, αν θυμάμαι καλά. Οι Knut δωσανε μαθήματα για το τι σημαίνει Hardcore, με τον τραγουδιστή τους σε τρελά κέφια να πετάει με ευχαρίστηση τα έντερα του στην σκηνή. Πραγματικός Οχετός!

    Περισσότερο φωτογραφικό υλικό Εδω
  • Τρίτο άλμπουμ για μια από τις συμπάθειές μου. Οι Oceansize το 2003 με το Effloresce με είχαν εντυπωσιάσει, το ίδιο κάνανε και δύο χρόνια αργότερα με το Everyone Into Position, στο οποίο τσίτωσαν τον ήχο και κυρίως τα φωνητικά. 1 Οκτώβρη κυκλοφόρησαν το Frames, για τo οποίo ακόμη δεν έχω βγάλει τελικό συμπέρασμα. To σίγουρο είναι πως σε αυτή την δουλειά : 1. ο ήχος έγινε αρκετά εμπορικός, παρ ' όλα αυτά οι συνθέσεις είναι για ακόμη μια φορά ονειρικές[το μικρότερο κομμάτι διαρκεί 6:32] 2. οι κραυγές του Mike Vennart απουσιάζουν πλήρως[κάτι για εγχείρηση στις φωνητικές χορδές νομίζω διάβασα] 3. Η πεντάδα απο το Manchester έχει απίστευτη μουσική κατάρτιση και το αποδεικνύει για ακόμή μια φορά.

    Oceansize - Savant



    Unfamiliar
  • Πολύ το γουστάρω αυτό το γκομενάκι, την ανακάλυψα πριν λίγες μέρες και το Not Sokute, το πρώτο της Ep, το έχω λιώσει κανονικά. Έχει ξεπουλήσει και το βρίσκεις μόνο στο iTunes σου λέει. Soko=Stephanie Sokolinski, ηθοποιός η οποία είπε να γίνει τραγουδιάρα, και καλά έκανε. Είναι 21 χρόνων, γαλλιδούλα, τραγουδάει σε σπαστά αγγλικά, και οι στίχοι είναι θεικοί!

    Soko - Shitty Day

    Soko - I'll Kill Her


  • KNUT - Neon Guide

    Τέτοιες ευκαιρίες δεν χάνονται, ελάτε να ξεκουφαθούμε παρέα!
  • Και μια που καταπιαστήκαμε με το Stoner δεν πρέπει να λησμονήσουμε την επιστροφή των ''Παππούδων'' του είδους, ο λόγος για τους Monster Magnet. Τρία χρόνια μετά το πιασιάρικο Monolithic Baby έρχεται το 4-Way Diablo. Το άλμπουμ ήταν να κυκλοφορήσει νωρίτερα αλλά ο Wyndorf ηταν άτακτο παιδί, για άλλη μια φορά, και χτύπησε υπερβολική δόση με αποτέλεσμα να μπει στο νοσοκομείο για μια μάχη με τον ευατό του. Απο ότι φαίνεται την έβγαλε καθαρή στο τέλος του χρόνου αναμένουμε τα νέα τραγούδια.
  • Το avant-doom-stoner δίδυμο ξαναχτυπά. Μετά το επιβλητικό Conference Of The Birds του '06 κυκλοφορούν αύριο το Pilgrimage. Στο ''unitive knowledge of the godhead'' και στο ''bhima's theme'' το distortion θυμίζει εποχές Kyuss. Το ''Pilgrimage'' και το ''pilgrimage reprise'' είναι δύο καθαρά μέχρι αηδείας κομμάτια, με τον Al Cisneros να απαγγέλει χωρίς σταματημό. Η διαφορά σε σχέση με τις δύο προηγούμενες δουλειές έγκειται στην επιστρατεύση του ανθρώπου εγγύηση, Steve Albini. To Pilgrimage δεν παρουσιάζει κάτι καινούργιο σε σχέση με αυτά που ξέραμε αλλά το μαγικό χέρι του μάστορα Albini το κάνει να ακούγεται τόσο άρτιο όσο ποτέ.