• I am very happy So please hit me I am very happy So please hurt me


    Ήταν διαφορετική η συναυλία του Antony. Διαφορετική από την πρώτη του φορά στην Ελλάδα. Τώρα ποια είναι φίρμα, τώρα μπορεί να ζητά συμφωνικές ορχήστρες, τώρα μπορεί να παίζει σε μεγάλα θέατρα, τώρα έχει το πάνω χέρι, και φυσικά δικαιολογημένα. Αν δεν είναι ο αγαπημένος μου καλλιτέχνης είναι σίγουρα ένας από τους αγαπημένους μου. Πάντως σίγουρα είναι αυτός με την πιο εντυπωσιακή φωνή. Είναι μεγάλος ο Antony. Μπορεί να σε γονατίσει με δύο τρεις στίχους που θα ξεστομίσει, και ας μην σε εκφράζουν οι ιστορίες του. Δεν στάθηκε μόνο στα τραγούδια του τελευταίου του δίσκου, τίμησε και παλιές επιτυχίες του. Αφού έπαιξε και το crippled and the starfish εμένα με ικανοποίησε πλήρως. Συγκινητικός, εντυπωσιακός, επιβλητικός, ειλικρινής, ευαίσθητος. Το θέατρο δεν ήταν τελείως γεμάτο αλλά ένα 90% των θέσεων πρέπει να ήταν καλυμμένο. Φυσικά δεν πρέπει να ξεχάσουμε να δώσουμε τα συγχαρητήριά μας στην συμφωνική, μοναδική απόδοση των τραγουδιών, νομίζω πως και ο ίδιος ο Antony πρέπει να έμεινε απόλυτα ευχαριστημένος.

    Περισσότερες φωτογραφίες (ελάχιστες γιατί υπήρχε η αστυνομία της ψηφιακής) εδώ

    Δύο από τα λίγα βίντεο παρακάτω


    Cripple And The Starfish


    Rapture

    5 σχόλια → I am very happy So please hit me I am very happy So please hurt me

    1. Well Done mr
      Γεια σου ρε Ζεύγο ατρόμητε τα βάζεις και με την ψηφιο-αστυνόμευση ;)

    2. Αυτό το Badminton το μισώ...μας χαλάει τις συναυλίες..

      ευτυχώς τον είχα δει τον Αντωνάκη στο θέατρο βράχων που ήταν απόλαυση..

      Το συμφωνικό του πήγαινε;

    3. Τι να σου πω, η συγκεκριμένη δεν θα μπορούσε να γίνει σε πιο ταιριαστό χώρο, της πήγαινε γάντι. Τον είδα και εγώ τον Αντωνάκη στους βράχους αλλά τώρα ήταν το κάτι άλλο, όχι μόνο του πήγαινε η συμφωνική αλλά του έδωσε άλλη διάσταση, βάρος, βάθος, το κάτι άλλο λέμε.

    4. @ Zpi danke, ε μα, για την ευχαρίστηση του κόσμου (και καλά) όλα θα τα κάνω, χεχε!

    5. Πρόσεχε τι υπόσχεσαι....Caroline :P

      (τώρα που είδα τα βίντεο το μετάνιωσα...έπρεπε να με είχες πιέσει λίγο παραπάνω)