• Rock n roll, garage, blues και ολίγη americana. Στα τραγούδια με το μπάντζο θυμίζει τρελά Eugene. Οι The Craftmen Club επέστρεψαν φέτος με την δεύτερη δουλειά τους. Γρήγορα τραγούδια, χοροπηδητά, διαολεμένα φωνητικά, και πάθος. Βγάζει πολύ ενέργεια το Thirty Six Minutes, ειδικά τα σύντομα, κοφτά τραγούδια είναι οδοστρωτήρας.





  • Υπέροχη βραδιά. Σπουδαίοι μουσικοί. Πολύς κόσμος. Πολύ μπλα μπλα. Ωραία, ακουστική εκτέλεση του To Build a Home. To Soundtrack δεν το πουλούσαν, μόνο το Live και το Ma Fleur. Πολλά τα λεφτά για την ώρα που παίξανε. Αλλά αυτό είναι, λίγο και καλό.

  • "I Can Make You Feel It" - Home Video from Home Video on Vimeo.
  • Άλλο ένα συγκρότημα που έχει δημιουργηθεί από ένα ανδρόγυνο. Η κυρία Sarah Ellquist και ο Daniel de Blanke ξεκίνησαν να κάνουν μια μουσική ταινία αλλά το μεγάλο feedback που εισέπραξαν για το φιλμ του οδήγησε στην δημιουργία των Robotanists. Ολίγο από Pj, ολίγο από Portishead και ολίγα μπαχαρικά από τους ίδιους, η συνταγή έπιασε. Το Close Down The Woods Ep, κυκλοφόρησε πέρσι, περιέχει επτά αξιοπρεπή τραγούδια.


    I Don't Want to Know What Love is
  • Βρώμικες κιθάρες, τσαμπουκαλεμένα γυναικεία φωνητικά και καλογραμμένοι στίχοι. Το ντουέτο (κουαρτέτο στα live) από το Βέλγιο μπορεί να θυμίζει Kills και Yeah Yeah Yeahs αλλά έχει προσωπική ταυτότητα και έχει πράγματα να πει. Το ομώνυμο ντεμπούτο των Mon-o-phone κυκλοφόρησε την περασμένη χρονιά και είναι γεμάτο χιτάκια. Εδώ η μαύρη καρδιά.


    parasite
  • Κάθε κυκλοφορία της Chemikal Underground αξίζει της προσοχής μας. Πόσο μάλλον ο νέος δίσκος των De Rosa. Το Mend (2006) είχε λάβει διθυραμβικές κριτικές και από ότι φαίνεται ο τύπος έχει κιόλας αγαπήσει την προ ημερών επιστροφή τους που ακούει στο όνομα Prevention. Και πως να μην αγαπηθεί αυτό το χαρμάνι folk μουσικής ανακατεμένο με ηλεκτρονικούς κόκκους. Με φωνητικά (Σκωτσέζικα όσο πρέπει) κρυστάλλινα και με μελωδίες μελαγχολικά αισιόδοξες τα δέκα τραγούδια του δίσκου θα σας μαγέψουν.


  • MAYBESHEWILL - SING THE WORD HOPE IN FOUR-PART HARMONY
    Release Date: 1st June 2009 | Label: Field Records

    Summer 2009 sees Maybeshewill release ‘Sing The Word Hope In Four-Part Harmony’, less than 12 months after their debut LP ‘Not For Want Of Trying’ hit the shelves.

    The band have once again eschewed the ‘industry’ route whilst making this record – Shunning studios in favour of a DIY approach to recording, mixing and mastering the material in their rehearsal space on a budget of literally nothing. Taking this ethos even further, the band choose to book their own shows and run their own Press and PR company (Robot Needs Home) rather than employ anyone else to do these jobs for them.

    ‘Sing The Word Hope In Four-Part Harmony’ once again takes the wide-screen expanses and beauty of Post-Rock and combines it with the immediacy and brutality of hardcore. This is an intentionally ‘accessible’ instrumental record – The climaxes and breakdowns condensed into a concise thirty minutes of noise.

    It’s difficult for an instrumental band to make a serious social statement without the use of lyrics, but ‘Sing The Word Hope In Four-Part Harmony’ is just that. Set against the background of the current recession, and born out of six months of touring their debut LP, this album is a journal of four twenty-something’s thoughts and experiences during tough times.

    Maybeshewill are on tour throughout May with ‘And So I Watch You From Afar’ (Smalltown America) with the album released on Monday 1st June through Field Records in the UK and in July through Xtal in Japan.



  • ''half hour handshake are two friends who like to play music together. their first album is titled "old feelings, nicely dressed up for the abortion" and was recorded in the streets, the forest, and their bedrooms. feel free to download it and give it a listen''. Εδώ κατεβάζεις τους πειραματισμούς των Γερμανών.
  • Δεν τους συμπάθησα ποτέ, δεν ξέρω τον λόγο. Πάντως αυτό στάθηκε ως αιτία να μην ακούσω ποτέ ολόκληρη δουλειά των Doves. Μετά το πρώτο σινγκλ του επερχόμενου δίσκου τους άρχισα να αλλάζω στάση απέναντι τους. Λίγες μέρες μετά την διαρροή του άλμπουμ στο δίκτυο έχω φάει μεγάλο κόλλημα. Δεν ξέρω αν είναι ένας σπουδαίος δίσκος, πάντως είναι από τα πιο ωραία πράγματα που άκουσα τελευταία. Και μάλιστα στο σύνολο του, δεν μιλάμε για δύο τρία τραγούδια, όλα είναι ισάξια.


    Kingdom Of Rust
  • Για τους Frontier Ruckus τα έχουμε ξαναπεί, εδώ για την ακρίβεια. Δεν έχουν αλλάξει και πολλά από τότε, παρά μόνο ότι μπορείς πλέον να κάνεις preorder το περσινό τους ντεμπούτο σε 2Χ Lp. Μαζί με το The Orion Songbook όμως θα υπάρχουν στο βινύλιο και εξι επιπλέον τραγούδια που πήραν το όνομα Way Upstate & the Crippled Summer pt. 1. Εδώ το ένα από τα έξι.


    animals need animals live
  • Οι Port O' Brien είναι ένα σπουδαίο συγκρότημα, δεν χρειάζεται να το πω εγώ αυτό για να το καταλάβετε, όποιος άκουσε το περσινό all we could do was sing ξέρει. Το κουιντέτο από την Καλιφόρνια αποφάσισε να βγάζει ένα 7'' σινγκλ για κάθε εποχή του 2009. Πρόσφατα κυκλοφόρησε το πρώτο της συλλογής, Winter, με δύο νέα τραγούδια. Εδώ το ένα και έδω μια διασκευή σε Nirvana.

  • 65daysofstatic - Radio Protector (Promo Cut) from 65dayosfstatic on Vimeo.
  • Piano Magic, Textile Ranch, Future Conditional και τώρα το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ. Ο Glen Johnson είναι θεός, θεούλης. Γράφει απίστευτους στίχους και έχει μοναδικές μουσικές ιδέες. Στο διάστημα που οι Piano Magic δεν βρισκόταν μαζί κατάφερε να γράψει έντεκα τραγούδια που μάλλον δεν θα ήταν εύκολο να μπουν σε κάποιο δίσκο του συγκροτήματος. Όχι ότι είναι τελείως διαφορετικά από αυτά που έχουμε συνηθίσει, αλλά έχουν ένα ιδιαίτερο στίγμα. Ηλεκτρονική pop, lo fi μονοπάτια, folk στιγμές. Μια πανδαισία από synths, φλάουτο, σφυρίγματα, ακουστική κιθάρα, χαοτικό μπάσο. Θα ξεθάψεις πολλά πράγματα από το παρελθόν ακούγοντας το Details Not Recorded αλλά σε καμιά περίπτωση δεν θα σου φανεί παλιομοδίτικο.




  • Από αναβολή σε αναβολή τελικά με πρόλαβε η πρεμιέρα του στα σινεμά της Ελλάδας. Εγώ βέβαια το είδα σπίτι αλλά το βλέπω χαλαρά και δεύτερη φορά στην μεγάλη οθόνη. Τι πα να πει γιατί; Γιατί είναι από αυτές τις μεγάλες ταινίες που θέλεις να τις βλέπεις και να τις ξαναβλέπεις. Για να χορτάσεις από μεγαλείο. Σκηνοθετική αρτιότητα, πιτσιρίκια που παίζουν καλύτερα και από τους ''φτασμένους'' ηθοποιούς, του οποίους τρώμε στην μούρη κάθε μέρα, κάτασπρα τόπια, τόσο άσπρα που το αίμα φαντάζει τόσο έντονο, love [vampire] story. Υπέροχη από όλες τις απόψεις. Άσε τους Αμερικάνους να ψάχνουν την χρυσή συνταγή.


  • Γράφει μουσική τρόμου ή έτσι θα την περιέγραφα εγώ, αυτός έχει διαλέξει τους όρους acousmatic/tape music/other. Τον λένε Daniel Michael Clark aka Clara Kindle, ζωγραφίζει, γυρίζει ταινίες και κάπου στο ενδιάμεσο γράφει μουσική. Πριν λίγες μέρες κυκλοφόρησε το νέο του Ep ''moors'', περιορισμένο αυστηρά σε τριάντα αντίτυπα. Εδώ και εδώ κατέβασε παλιότερες δουλειές του οι οποίες είναι sold out.
  • Την λένε Heather Woods Broderick, ναι καλά καταλάβατε, είναι η αδερφή του Peter. Πέρα από τα φωνητικά που προσφέρει το λοιπόν η Heather στον αδερφούλη της είπε να γράψει και τα δικά της τραγούδια. Δεν έχει ακόμη έτοιμο δίσκο αλλά μπορείς να απολαύσεις μερικά τραγούδια της στο mypsace. Εδώ ένα ντέμο από την επερχόμενη δουλειά της.

  • PJ Harvey & John Parish “Black Hearted Love” from Culture Bully on Vimeo.
  • Οι Ryan Bibza και Mandy Bibza είναι ζευγάρι στην ζωή. Ανάμεσα στα δώρα γάμου πήραν και ένα πιάνο. Ξεκίνησαν να γράφουν μουσική σπίτι τους το 2004 για να περνάνε την ώρα τους. Λίγο αργότερα έβαλαν στο κόλπο και τις δίδυμες Priscilla Dean και Joy Deen και δημιουργήθηκαν οι Willowfair. Βιολί, πιάνο, τσέλο και δύο μελιστάλαχτες φωνές γεμίζουν το ''the lie within'', την πρώτη τους δουλειάς. Digital το άλμπουμ ήταν διαθέσιμο από το 2007, φέτος κυκλοφορεί και στην φυσική του μορφή. Ακούστε αυτό και βγάλτε τα συμπεράσματά σας.
  • Αυτός ο Jotien είναι θεός, δεν ξέρω που τα βρίσκει όλα αυτά, καλά να είναι πάντως για να τα μαθαίνουμε και μεις. Ο Byron Hulcher είναι οι Buffalo Buffalo Buffalo και πριν λίγες μέρες κυκλοφόρησε το πρώτο του μουσικό εγχείρημα. Το Phobiaphilia ep περιέχει επτά ακουστικά τραγούδια, σίγα το πράμα θα μου πεις, σκάσαμε να ακούμε τέτοιες δουλειές, το κλειδί όμως είναι οι στίχοι, ξυράφι, ''enjoy the music after a hurtful break-up or a bad night strung out on something you'd prefer not to mention'', οπότε καταλαβαίνεις για τι μιλάμε. Α ναι το κυριότερο ''you can download the ENTIRE THING for free?! Well you can. Frankly, I've downloaded somewhere around 500 albums in my lifetime, so its not like I can justify making you people pay for it. So download it. Share it. Remix it. Do whatever. Just make sure you listen to it''. Folk με λίγο punk attitude, εδώ το κατεβάζεις.
  • Τον ιούνιο θα ακούσουμε τα τραγούδια του Begone Dull Care και από κοντά. Δεν με έχει τρελάνει, αλλά είναι συμπαθητικό.


    Hazel
  • Στο ίδιο στυλ, με λίγο περισσότερο έντονο το στοιχείο του shoegaze, έρχονται να μας κατακτήσουν οι The Antiques. Τον προηγούμενο χρόνο κυκλοφόρησαν τον δεύτερο τους δίσκο, awake. Δεν κατάφερα να τον βρω, αλλά το the microphone died είναι τραγουδάρα, τον αγόρασα σήμερα, οπότε μόλις φτάσει θα τα ξαναπούμε.
  • Electronica, κιθάρες, synths, ψυχεδέλεια, όλα ένα χαρμάνι, ένα μουσικό συνοθύλευμα με κεντρικό ήρωα την φασαρία. Είναι μονάχα μερικές λέξεις που μπορούν να περιγράψουν το περιεχόμενο του δεύτερου δίσκου των Screen Vinyl Image. Ήχος που σε γυρίζει χρόνια πίσω και όμως καταφέρνει να ακούγεται φρέσκος και ενδιαφέρον. Μελωδίες που μπορείς να ακούς και να ακούς, μέχρι το τέλος του χρόνου.

    Εδω κατεβάζεις δωρεάν
    Live Recording of Screen Vinyl Image at Velvet Lounge Feb 20

    Tracklist:

    What You Need
    Asteroid Exile
    Slipping Away
    Fever
    Decay (Ride Cover)
    The Midnight Sun
    Cathode Ray

    *Recorded with a Minidisc and one Radio Shack PZM Microphone.



    FEVER
  • Συνδυασμός Oceanic και Panopticon τελικά η νέα δουλειά των Isis, η οποία διέρρευσε σήμερα. Ο Aaron Turner λέει ότι κατάστρεψε τα πνευμόνια του από το τσιγάρο και τις καταχρήσεις, αυτό δεν φαίνεται καθόλου στα τραγούδια, ''κεντάει'' για ακόμη μια φορά, φυσικά ουρλιαχτά και μελωδικά φωνητικά είναι μοιρασμένα, είπαμε είναι καλός αλλά δεν είναι και νεανίας πλέον. Μου αρέσει σίγουρα περισσότερο από το προηγούμενο, για τα παλιότερα δεν ξέρω, είναι νωρίς ακόμη, ο καιρός θα δείξει.
  • Τύμπανα που σε χτυπάνε κατάστηθα, κιθάρες που ξεφαντώνουν και δύο φωνές που σε μαγνητίζουν. Τι ευχάριστη έκπληξη η σημερινή ακρόαση του πρώτου δίσκου των Sholi. Οκτώ μεγάλες σχετικά συνθέσεις με χίλια δυο ενδιαφέροντα στοιχεία μέσα. Καταιγισμός από όμορφες alternative μελωδίες και φανταστικούς στίχους. Εδώ το περσινό τους tour ep.

    "Out of Orbit" by Sholi
  • Μου λείπει η τρέλα του Jeff Mangum, μου λείπει πολύ. Ιδιόμορφη μουσική περσόνα που μας έχει χαρίσει ουκ ολίγες κορυφαίες στιγμές. Εκεί ψηλά μόνο ακόμη ένα καλλιτέχνη μπορώ να τοποθετήσω, έναν άνθρωπο που μπορεί να κοντράρει τον Jeff και ίσως κάποια μέρα να τον ξεπεράσει κιόλας, ο λόγος φυσικά για τον σπασίκλα (ΘΕΟ) Colin Meloy. Πέμπτος δίσκος για τον Colin και την φαμίλια του, το Hazards of Love κυκλοφορεί επίσημα σε καμιά δεκαριά μέρες, αλλά εδώ και κάποιες μέρες σπινάρει στους player μας ''παράνομα''. Οι λιγοστές μέχρι τώρα ακροάσεις μιλούν για ένα δίσκο που θα φιγουράρει στους καλύτερους της χρονιάς, απλά τα πράγματα, για τους Decemberists μιλάμε. Γιατί δεν είναι μόνο οι γνωστές indie rock-folk rock μελωδίες, δεν είναι μόνο η καταπληκτική φωνή του Colin (αλλά και των Becky Stark-Shara Worden), δεν είναι μόνο οι διαστροφικές ενορχηστρώσεις, αλλά είναι και αυτά τα progressive κιθαριστικά ξεσπάσματα (βλέπε The Abduction Of Margaret, The Queen's Rebuke / The Crossing) που βάζουν το κερασάκι στην τούρτα.


    The Wanting Comes in Waves
  • Αποτελούν την μεγαλύτερη αδυναμία μου από την Σουηδία, από την μέρα που άκουσα το πρώτο τους άλμπουμ, βλέπε Choose a Bright Morning (2006), με κέρδισαν μονομιάς. Είναι αυτό το πάθος του τραγουδιστή τους Kristofer Jönson, είναι ο τρόπος με τον οποίο μαγειρεύουν το alternative μαζί με το post rock, είναι ο ενθουσιασμός και η ενέργεια που βγάζουν τα τραγούδια τους, είτε μέσα από αργόσυρτες μελωδίες είτε μέσα από κιθαριστικά ξεσπάσματα. Ο δεύτερος δίσκος των Jeniferever, Spring Tides, κυκλοφορεί επίσης από την Monotreme, στις αρχές του Απρίλη. Εδώ ένα μικρό δείγμα.
  • Οι Reigns είναι οι Operatives A and B ή οι Tim και Roo Farthing, διαλέγεις και παίρνεις. Από όποια μεριά και να το δεις ένα είναι το σίγουρο, πρόκειται για δύο εξαιρετικούς μουσικούς. Το The House on the Causeway είναι η τρίτη δουλειά των αδερφών Farthing (εγώ μέσα από αυτή τους γνώρισα) και κυκλοφορεί από την σπουδαία Monotreme. Η μουσική τους είναι σίγουρα σκοτεινή, έχει στοιχεία folk rock-experimental-electronica, αλλά όλα αυτά σκεφτείτε τα μέσα από ένα φίλτρο απόκοσμο, βρώμικο, υπνωτικό, μαύρο. Κάπου στο myspace τους αναφέρουν ''As with all Reigns recordings after listening please do not drive, exercise or operate heavy machinery'', μόλις ακούσεις κάποιον από τους δίσκους τους καταλαβαίνεις το γιατί. Εδώ το ιστορικό του νέου τους δίσκου. Εδώ ένα μικρό δείγμα.


  • Αύριο περισσότερα
  • Σίγουρα ο Simon Balthazar θυμίζει Zack Condon, είναι το πρώτο πράγμα που σου έρχεται στο μυαλό όταν τον ακούς να τραγουδάει. Αυτό βέβαια δεν είναι κακό, κάθε άλλο. Ο Simon και η παρέα του από την άλλη δεν σκοντάφτουν στον βαλκανικό ήχο, αν και τα όργανα που χρησιμοποιούνται σου φέρνουν στον νου μελωδίες των Beirut. Οι Fanfarlo φλερτάρουν περισσότερο με την pop, και πως να μην το κάνουν αυτό όταν ο κύριος μοχλός (βλέπε Simon) του συγκροτήματος κατάγεται από την Σουηδία, πηγή άφθονης και αγνής pop. Έχει πολλά δυνατά σημεία το ντεμπούτο (Reservoir) των Fanfarlo, πανέξυπνες ενορχηστρώσεις διαχειρίζονται την πληθώρα των μουσικών οργάνων με ένα χαρισματικό τρόπο, συνθέσεις απλές αλλά ενδιαφέρουσες κρατάνε το ενδιαφέρον πάντα ψηλά, σπουδαία παραγωγή από τον Peter Katis (The National, Interpol). Πολύ καλό το ξεκίνημα από ένα συγκρότημα που δεν έχει ακόμη καλά καλά υπογράψει σε κάποια εταιρία αλλά έχει προκαλέσει αρκετό θόρυβο γύρω από το όνομα του.


    Fire Escape

  • 2L8 - Patience II Live at Lithografion Theatre


    2L8 - Nameless faces Live at Lithografeion Theatre
  • Άλλο ένα καλά κρυμμένο μυστικό από τον Καναδά. Οι ohbijou έχουν καταφέρει να μπουν στις λίστες με τα πολυαναμενόμενα άλμπουμ της χρονιάς. Πριν λίγες μέρες υπέγραψαν στην Bella Union, στην οποία θα κυκλοφορήσει και ο δεύτερος δίσκος τους Beacons. Η κολεκτίβα κινείται στους γνώριμους indie pop-folk ήχους που μας έχουν συνηθίσει κατά καιρούς ονόματα εκ του Καναδά.

    Black Ice
    St. Francis
    Steep
    The Other Side
    To Rest In Peace


    The Woods
  • Την πρώτη τους δισκογραφική δουλειά ετοιμάζονται να κυκλοφορήσουν οι Ιρλανδοί And So I Watch You From Afar. Από τα δείγματα στο myspace αλλά και από το προηγούμενο ep τους περιμένουμε ένα εκρηκτικό σύνολο instrumental κατά βάση μουσικής. Ο τύπος δείχνει να τους συμπαθεί, για να δούμε πως θα τα πάνε!


    SET GUITARS TO KILL
  • Μόνο όμορφα πράγματα μου έρχονται στο μυαλό όταν ακούω για το Malmo της Σουηδίας. Τόσα αγαπημένα συγκροτήματα, τόσες οικείες μουσικές εικόνες. Τους Scraps Of Tape είτε τους είχα παραμελήσει είτε δεν τους είχα ακούσει (μέχρι το πρόσφατο και ακυκλοφόρητο ακόμη άλμπουμ τους). Στην παραγωγή άλλη μια οικεία και φιλική προσωπικότητα, ο Mathias Oldén (των μοναδικών Logh). Άρα καταλαβαίνεις από την αρχή τι να περιμένεις. Συγκλονιστικές μελωδίες, παθιασμένα ξεσπάσματα, κορύφωση συναισθημάτων. Το Grand Letdown (η τρίτη τους δουλειά) θα βρίσκεται σίγουρα στα αγαπημένα της χρονιάς, αν οι Logh κυκλοφορήσουν νέο δίσκο φέτος θα κονταροχτυπηθούνε στα σίγουρα.


    Scraps Of Tape - Grand Letdown from A Tenderversion Recording on Vimeo.
  • Είδα ένα bulletin ότι ανοίγουν τους a place to bury strangers στην Γλασκώβη και είπα να κάνω μια επίσκεψη στο profile τους. Σοκ και δέος τα πέντε τραγούδια που έχουν στην σελίδα. Τον Μάιο κυκλοφορούν το πρώτο τους ep, μέχρι σήμερα έχουν μόνο ένα σινγκλάκι με τρία τραγούδια. Η μαυρίλα των Joy Division ήταν το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό, μετά μπήκαν οι κιθάρες και χάθηκα. Βάλτε Kick To Kill και αρχίστε τα χοροπηδητά.
  • Είναι μερικά συγκροτήματα που με τραβάνε από την πρώτη νότα. Δεν ξέρω αν είναι αυτό το banjo ή τα υπέροχα girl-boy φωνητικά ή το πλήθος των μουσικών οργάνων ή όλα αυτά μαζί. Ότι και να είναι πάντως το at last night ep είναι μαγευτικό. Πέντε φολκ παιάνες περιέχονται στο ντεμπούτο ep των The Loom, εδώ απόλαυσε τον ένα.
  • Μισό χρόνο και κάτι μετά την κυκλοφορία του πρώτου τους δίσκου, in flesh tones, οι Καναδοί Azeda Booth επιστρέφουν με φρέσκο, δωρεάν ep. Περιέχει τέσσερα νέα τραγούδια, στα γνωστά glitch-idm-pop-experimental μονοπάτια τους, και άλλες τέσσερις διασκευές από τον πρώτο δίσκο. Μην ψάξεις να βρεις γυναίκα στην σύνθεση του συγκροτήματος, δεν θα βρεις. Αυτα τα ανδρόγυνα φωνητικά μπορεί να σε μπερδέψουν. Όπως δείχνουν τα πράγματα οι Azeda Booth έχουν την δυνατότητα να κάνουν μεγάλα πράγματα.


    Big Fists
  • Τους Cymbals Eat Guitars τους έχει στα προτεινόμενα άλμπουμ το αγαπημένο μου blog, βλέπε mouxlaloulouda. Από την ημέρα που το είδα έφαγα τον τόπο να βρω το why there are mountains. Μόνο στο slsk το εντόπισα αλλά και οι δύο χρήστες ήταν γιούχου και δεν μένανε σχεδόν ποτέ online. Σήμερα καθώς βούτηξα σε ένα φάκελο στον αχανή θησαυρό των mp3s το βρήκα να στρογγυλοκάθεται εκεί στο C και να με περιμένει, ότι ναναι, έχει χαθεί η μπάλα. Καθώς διάβαζα λιγάκι για τους CEG σκόνταψα σε ονόματα όπως Sonic Youth, Pavement, Built To Spill, Modest Mouse. Δεν ψαρώσατε; Ακούστε εδώ και τότε κάτι μπορεί να γίνει.