• Transit Transit vs Penny Sparkle

    Δύο δίσκοι οι οποίοι πρόσφατα θάφτηκαν από το μεγαλύτερο μέρος του μουσικού τύπου, και μάλιστα για τον ίδιο λόγο, γιατί γύρισαν την πλάτη τους στις shoegaze κιθάρες του παρελθόντος.



    Από την μία πλευρά έχουμε τους Autolux, συγκρότημα το οποίο γνώρισε καθολική αποδοχή με το ντεμπούτο δίσκο του, Future Perfect,  και συγκρίθηκε με μεγαθήρια, τύπου MBV και Sonic Youth. Το Transit Transit κυκλοφορεί έξι χρόνια μετά, τύπος και οπαδοί περιμένουν να πέσουν με τα μούτρα πάνω στα νέα τραγούδια αλλά τελικά πέφτουν με τα μούτρα στο πάτωμα. Δικαιολογημένα; Εν μέρη ναι. Αλλά. Μπορεί οι εκρηκτικές κιθάρες και τα noise περάσματα (σημείο κατατεθέν του συγκροτήματος) να μην κυριαρχούν στο σύνολο του δίσκου, αλλά υπάρχουν, βλέπε ''Census'', ''Supertoys'' και ''Kissproof''. Απλώς έχουν προστεθεί και κάποιες indie pop στιγμές (όχι απαραίτητα άσχημες), βλέπε ''Transit Transit'' και ''The Science of Imaginary Solutions''. Σίγουρα υπάρχουν κάποιες αδύναμες συνθέσεις, όπως ''High Chair'' και ''Headless Sky'', οι οποίες όμως δεν δικαιολογούν την γενική κατακραυγή του Transit Transit.


    Από την άλλη έχουμε ένα από τα μεγαλύτερα κεφάλαια της indie rock, indie pop σκηνής των τελευταίων ετών, τους ανεπανάληπτους Blonde Redhead. Τώρα πραγματικά, μπορεί κανείς να πει κάτι άσχημο για τα δίδυμα Pace και την ΘΕΑ Kazu Makino, αλήθεια μπορεί; Έχω συνδέσει την μουσική των BR με την μελαγχολία, τον έρωτα, την εσωτερική μου ισορροπία. Δεν με νοιάζει αν το καταφέρνουν αυτό χρησιμοποιώντας ξεσηκωτικά shoegaze ριφάκια ή αργόσυρτες συνθέσεις στις οποίες επικρατεί η ΦΩΝΑΡΑ της Kazu. Για τον λόγο αυτό δεν με ξένισε καθόλου η οπισθοχώρηση της κιθάρας και η κυριαρχία των synth στον νέο τους δίσκο. Τον σκοπό του το Penny Sparkle τον πέτυχε, για μένα τουλάχιστον. Γιατί όπως κάθε δίσκος των BR καταφέρνει να ξετρυπώσει συναισθήματα και ευαισθησίες τόσο εύκολα, που νομίζεις ότι το κάθε τραγούδι έχει γραφτεί για σένα προσωπικά, λες και έχει στηριχτεί στα δικά σου βιώματα και στις δικές σου ανάγκες.

    6 σχόλια → Transit Transit vs Penny Sparkle

    1. Emena me apogoiteusan kai ta duo, alla oi kritikes gia tous Autolux mono asximes den itan. Ektos apo autes pou uparxoun sto metacritic http://www.metacritic.com/music/transit-transit/critic-reviews polla sites tous edwsan 4 asteria kai aw min to axsizoun katholou (3 me to zori).
      I alitheia einai oti akoma kai na apothewnan to neo Blonde Redhead egw pali vareto tha to evriska, opote den tis lambanw pote upopsi. Twra an ta viwmata sou exoun na kanoun me stixous pou den vgazoun noima paw paso. Pantws uparxoun dekades diskoi fetos pou einai polu kaluteroi apo to Penny Sparkle (2 asteria me epiikeia).
      Kai kati akoma. To mono tragoudi poy den exei ta gkazia tou prwtou diskou tous kai mou arese einai to Headless Sky. Diladi mono adynamo den einai. Apo oti katalabes epiasa kai egw to ftuari kai tha akolouthisoun dikaiologimena kai alloi.

    2. Καλό είναι αυτό, να ακούγονται όλες οι απόψεις. Καλύτεροι δίσκοι δεν ξέρω, αγαπημένοι ναι, υπάρχουν και για μένα άλλοι που άκουσα και θα ακούσω περισσότερο.

    3. όσον αφορά το transit transit πως να το κάνουμε...ήταν πατάτα, το penny sparkle είναι πολύ ωραίο, απορώ γιατί τόσο κράξιμο..

    4. Θυμάμαι τότε που είχε σκάσει η Kazu με ένα ξέκωλο φόρεμα, διέκρινε κάποιος εύκολα το εσώρουχο της, τα ατημέλητα μαλλιά της και το κουρασμένο πρόσωπό της...Αυτό που μπορώ να θυμηθώ είναι πως η φωνή της, το κούνημά της, όλα της ταιριάζουν τόσο πολύ με την μουσική, αυτή την μουσική των Blonde Redhead.Κακά τα ψέμματα, έχουν βγάλει κομματάρες διαχρονικότατες, που η αξία τους αυξάνεται στο πέρασμα του χρόνου και το νιαούρισμα της Kazu είναι τελικά αυτό που αφήνει το στίγμα στην μπάντα την ίδια.Παλιότερα θα προτιμούσα άλλα φωνητικά, θυμάμαι πολλές φορές τον εαυτό μου να σκέφτεται ''γιατί να μην ήταν μια άλλη...;''.Κι όμως σήμερα ξεκίνησα αυτό το κείμενο με σκοπό να κράξω άσχημα το Penny Sparkle, να ζητήσω τον χαμένο χρόνο πίσω από τις ακροάσεις.Σήμερα, όμως, κατάλαβα τον λόγο που οι Blonde Redhead δεν θα μπορούσαν να έχουν άλλη φωνή...Σήμερα κατάλαβα γιατί ενώ ποτέ δεν υπήρξαν αγαπημένοι, για εμένα, ποτέ δεν τους άφησα πίσω.Σήμερα βρήκα τις απαντήσεις σε όλα αυτά τα ερωτήματα, που μεταξύ μας, ποτέ δεν τα είχα σκεφτεί.Μια μπάντα που τελικά κατάφερε να εξελιχθεί, σε κάτι ώριμο, σίγουρα κάτι ονειρικό, μια μελωδία που θα μπορούσε να αποτελέσει soundtrack για πολλές νύχτες που δεν νοσταλγώ καθόλου, για νύχτες που τα μάτια μου κρατούσαν γερά, για νύχτες που θα ήθελα να αποβάλλω.Όταν, λοιπόν, μια μελωδία από βελούδο βρίσκει να ντύσει το πιο όμορφο γυναικείο κορμί.....τότε η απόδοση.....................

    5. @ super έγραψες!!!

    6. Ανώνυμος είπε... Πέμ Σεπ 30, 12:46:00 π.μ.

      Αν και το Penny Sparkle ειναι ψιλοαπογοητευτικο (προσπαθησα να το αγαπήσω αλλα τιποτα) το γουσταρω ακομα αυτο το συγκροτημα. Οι Autolux ποτε δε θα γινουν ποτε MBV αλλα και σε αυτον το δισκο καταφερνουν μεγαλα πραγματα. Το σιγουρο ειναι οτι οπως συμβαίνει παντα οι επομενες δουλειες και των δυο οπως και αν ακουγονται θα φανε θαψιμο απο μουσικο τυπο και bloggers. Δυστυχώς.

      Σωτήρης