• Δεν άντεξα να βάλω μόνο ένα τραγούδι, παρακάτω και τα πέντε ντέμο του boyChild, για τον οποίο δεν έμαθα και πολλές λεπτομέρειες, αλλά αυτές οι μελωδίες με στείλανε. Beats, glitch, μελαγχολία, θανατερό πιανάκι, κόλαση, i love it!

      Autoscopy by theboychild

      Salad Days by theboychild

      For You, My Love by theboychild

      The World Behind The Frown by theboychild

      Hindsight by theboychild


  • Είναι γνωστή η ιστορία και συμβαίνει σε πολλούς καλλιτέχνες. Ο Τάσος Παπαλιάς αφού σπούδασε αρκετά χρόνια σε πιάνο, αρμονία κτλ. ήρθε σε επαφή με την ηλεκτρονική μουσική και είναι αυτό που λέμε ''έφαγε την κεραμίδα στο κεφάλι''. Είναι τεράστιες οι δυνατότητες που σου δίνει ένα MacPro Aluminum και ένα M-Audio AXIOM (ιδέα δεν έχω τι είναι τούτο). Αν βάλεις να ακούσεις το Clouds, τον πρόσφατο δίσκο των/του Leaf θα σε μαγέψει το αποτέλεσμα. Χαοτικά beats, ηλεκτρονικά παιχνιδίσματα, theremin (από τα μαγικά χέρια της May Roosevelt), samples και έκτακτες εμφανίσεις στα φωνητικά. Ένας πειραματικός δίσκος στον οποίο δεσπόζουν οι ηλεκτρονικές σφήνες και τα παρανοϊκά glitch. Τον δίσκο μπορείς να τον αγοράσεις από την From A Tree εδώ.

  • Το 'In Spades', το δεύτερο άλμπουμ των τεξανών The Soldier Thread, ανοίγει με τον ομότιτλο τραγούδι, ένα καθαρόαιμο indie pop διαμαντάκι. Μελαγχολικές μελωδίες αλλά και ηλεκτρισμένες κιθάρες, indie συνθέσεις, ο οποίες συχνά πυκνά ερωτοτροπούν με το post, υπέροχα φωνητικά από την Patricia Lynn. Δεν θα σε ξετρελάνει αλλά ακούγεται ιδιαίτερα ευχάριστα, ιδιαίτερα από την μέση και μετά.



  • Το ελληνικό δίδυμο το οποίο γράφει μουσική κάτω από το όνομα Subheim έχει κιόλας έτοιμο το δεύτερο του χτύπημα. Με το πρώτο δείγμα, βλέπε ''streets'' (το οποίο μπορείς να ακούσεις κατεβάσεις/παρακάτω), από τον επερχόμενο δίσκο, φαίνεται ότι το μουσικό τους ταξίδι συνεχίζει από εκεί που τους άφησε πριν δύο χρόνια το ''Approach''. Ambient και electronica εναλλάσσονται στους ηγετικούς ρόλους και τα σκοτεινά τους παραμύθια συνεχίζουν να μαγνητίζουν. Το ''No Land Called Home'' θα κυκλοφορήσει το φθινόπωρο από την Ad Noiseam.




  •  The first installment in a multi-album set describing The Kinnery of Lupercalia, Petr & The Wulf is the correct telling of a story about which most have been woefully misinformed. This truth is courtesy of Munly (known as both a solo artist and as the co-frontman of Slim Cessna’s Auto Club) and his extremely talented backing band, The Lupercalians (which includes Daniel Granbois of Slim Cessna’s Auto Club and Tarantella). Often described as thinkin’ man’s country music, Munly has a wide vocal range which, on top of the Lupercalians’ dark, often sensuous string arrangements, makes for a unique, spare sound that remains long after the music stops. As with his previous Alternative Tentacles release, Munly and the Lee Lewis Harlots, this goth-twang-country masterpiece was recorded and mixed by Bob Ferbrache (Blood Axis, Slim Cessna’s Auto Club, Tarantella) at Absinthe Studios in Denver, Colorado. The record begins with Petr, “the last of the Northrops,” who tells how he will bring his people back to greatness by rescuing Grandfater from the Bedlam. The Three Wise Hunters let all know that they can be hired to rid the land of whatever menace is present. The Wulf tells of his love for the Northrops despite their continued refusal of his offerings. Munly writes, “Hopefully you will accept the current Lupercalians offering with open heart and understanding mind.”




  • Ήταν για πολλά χρόνια το αγαπημένο μου τραγούδι ever. Σήμερα που το άκουσα πάλι μετά από καιρό συνεχίζω να πιστεύω ότι δεν θα το ξεπεράσει κανένα άλλο. Έπος. Κρίμα που δεν υπάρχουν πλέον οι Telstar Ponies. Κρίμα που τελείωσαν έτσι άδοξα. Απλά κρίμα.


  • Τους παρακολουθώ από το πρώτο τους Ep, βλέπε ''33'', από τότε φάνηκε ότι έχουν τρελές προοπτικές. Με το καταπληκτικό 7'' Lucia, at the Precipice ήρθε και έδεσε το γλυκό. Από σήμερα οι Esben And The Witch βρίσκονται στο δυναμικό της Matador Records. Έχουν κιόλας έτοιμη την 12'' version του (γνωστού πλέον και υπεργαμάτου) "Marching Song" (βίντεο του οποίου χαζεύεις παραπάνω), η οποία πέρα από το άσμα θα περιέχει και δύο νέα τους τραγούδια, "Done Because We Are Too Menny" και "Souvenirs", preorder εδώ.

  • Δύο πράγματα πρέπει να ξέρεις για τους Whirl, My Bloody Valentine και Slowdive. Δηλαδή, τρελές, fuzzy κιθάρες, μελαγχολία αυτοκτονίας, υποτονικές μελωδίες αλλά και μεγαλειώδη shoegaze ξεσπάσματα. Βέβαια εδώ θα ερχόταν ο μέγας Fantasmenios και θα μου έλεγε, καλά είσαι μαλάκας; Αν ήθελα να ακούσω MBV θα έβαζα MBV, και μπορεί να είχε και δίκιο. Αλλά όταν ένα συγκρότημα στα πρώτα του βήματα, μπορεί και σου προκαλεί έστω και λίγη από την ανατριχίλα των δύο παραπάνω ονομάτων, τότε αξίζει να του δώσεις μια ευκαιρία, νομίζω. Το Distressor Ep το κατεβάζεις εδώ προς 0.10$, ρούφα το και μετά στόλισε το ανάλογα.
    Maybe I think...
                       
    ...we should be grateful. 
    Grateful...   
                       
    ...that we've managed to
    survive through all of our...
                       
    ...adventures...
    
    ...whether they were real...
    
    ...or only a dream.
    <a href="http://whirl.bandcamp.com/track/leave">Leave by Whirl</a>

  •   Goldmund - Bowen by Fluid Radio 




  • Πολλοί λένε ότι είναι ποζεριές αυτά που κάνουν επί σκηνής, άλλοι ότι πρόκειται για μια καλοστημένη παράσταση που της λείπει ο αυθορμητισμός, όπως και να έχει εγώ τους λατρεύω. Μου έχουν χαρίσει δύο από τα πιο εκρηκτικά live που έχω δει, και φυσικά στην πρώτη ευκαιρία θα τους ξαναδώ. Long live A Place To Bury Strangers!

  • Μόλις συνειδητοποίησα γιατί αυτή την φορά δεν κόλλησα από την πρώτη φορά που έβαλα να ακούσω  νέο δίσκο Menomena. Μα φυσικά γιατί τα Queen Black Acid και Taos θα ορκιζόμουν ότι ξεπήδησαν από το Only by the Night, ποιο είναι αυτό; Ο τελευταίος δίσκος των Kings Of Leon. Ίδιες κιθάρες, ψιλοβλάχικα φωνητικά, γι' αυτό δεν κατάφερνα να περάσω στο τρίτο τραγούδι. Όχι ότι δεν μου άρεσε το Only By The Night (τουναντίον), αλλά επειδή υποσχέθηκα να μην ξανακούσω KOL. Από το Killemall και μετά οι τόνοι κάπως πέφτουν, οι Menomena βρίσκουν την ταυτότητα τους, τα χορωδιακά φωνητικά κάνουν την εμφάνιση τους και λίγη από την μαγεία του Friend and Foe δίνει το παρόν. Επιτέλους, μεγαλειώδεις συνθέσεις σκάνε μύτη, Tithe, Five Little Rooms, Intil (με το γαμάτο θεματάκι στο πιάνο και τα πολλαπλά φωνητικά), τα Bote και  Oh Pretty Boy, You're Such A Big Boy με το χαρακτηριστικό σαξόφωνο μου έφεραν στο μυαλό TV On The Radio. Εύκολα λοιπόν ξεχνάς την κακή αρχή  του Mines και βυθίζεσαι στις μουσικές περιπέτειες που σου προσφέρει για κυρίως πιάτο.


  • Κόβεις τις gothic φάτσες τους με το που σκας στο myspace τους, δεν θα μπορούσαν να ασχολούνται με κάποιο άλλο είδος μουσικής. Σκοτεινό post punk, new gave περάσματα, βαμμένα μαύρα μάτια, πένθιμοι ρυθμοί, ήχος χρονοκάψουλα, προερχόμενος από τα 1980. Οι Reyna Kay και ο T. Grave αποτελούν τους Blessure Grave, έχουν μερικά 7'' και 12'' στο ενεργητικό τους, φέτος κάνουν το πρώτο μεγάλο βήμα με το Judged By Twelve, Carried By Six. Ένας δίσκος βουτηγμένος στην μελαγχολία και την απόγνωση.




    Από την άλλη έχουμε το κουιντέτο από την Αγγλία. Παραμένουμε στα ίδια σκοτεινά μονοπάτια. Απλά φεύγουμε από τους Joy Division και τους Cure και γέρνουμε λίγο περισσότερο προς τους  The Jesus and Mary Chain και τους Bauhaus. Το διαστροφικό μπάσο παραμένει αλλά  οι Suicide Party κάνουν περισσότερο  παιχνίδι με τις fuzzy κιθάρες και τα βρώμικα riff. Το ''she screams'' είναι επικό τραγούδι, μεγάλο κόλλημα. Δεν έχουν ακόμη δισκογραφική δουλειά αλλά στο lastfm τους μπορείς να ακούσεις-κατεβάσεις μπόλικα demo.



  • Πολύ γουστάρω να ακούω την Barbara να ουρλιάζει, να κάνει αγριάδες με το μικρόφωνο, και όλα αυτά με την παρέα των γαμάτων alternative riff στις κιθάρες. Το 2008 κυκλοφόρησαν το φανταστικό τους ντεμπούτο, How To Perform A Funeral, και ένα χρόνο μετά το Ticket Ep. Αυτό το ep το έχω από πέρσι και δεν κατάφερα να το ακούσω ούτε μια φορά, 10'' χωρίς πικάπ, δύσκολα τα πράγματα. Το  Bandcamp όμως κάνει μαγικά. Μπορείς να ακούσεις ή αν θες να κατεβάσεις (με 4€) το συγκεκριμένο ep των Peter Kernel εδώ. Πέντε τραγούδια με στρίγκλες κιθάρες και τις φλέβες της Barbara τούμπανο.

    <a href="http://peterkernel.bandcamp.com/album/the-ticket-ep-2">Ronco can't save Lorelei by Peter Kernel</a>

  • Τον μάθαμε από την πρόσφατη εισχώρησή του στην live μπάντα των πολυαγαπημένων μας Efterklang. Τον γνωρίσαμε από κοντά στην ζωντανή εμφάνιση των τελευταίων στην χώρα μας, τον περασμένο Μάιο. Αγοράσαμε το cdr (το οποίο δεν θυμάμαι που έχω βάλει, μιας και ήταν μέσα σε χαρτοπετσέτα και κάπου έχει χαντακωθεί) το οποίο δεν κατάφερα να ακούσω ποτέ. Το πρώτο single από το ντεμπούτο του Frederik Teige, Body God, λέγεται "what is new''. Ένας επικός δίλεπτος pop ύμνος, τόσο απλό και τόσο σπουδαίο, 135 μαγικά δευτερόλεπτα.

    Frederik Teige – What Is New? (mp3 via Bad Panda Records)

    <a href="http://frederikteigemusic.bandcamp.com/album/body-god">14% by Frederik Teige</a>

  • Μετά από αναβολή σε αναβολή, μετά από φήμες και άλλες φήμες και άλλες φήμες, είναι πλέον γεγονός. Στις 28 Σεπτεμβρίου θα κυκλοφορήσει στην Temporary Residence (για μένα ο αγαπημένος στα σίγουρα δίσκος της χρονιάς) ο νέος δίσκος των Three Mile Pilot, 13 ολόκληρα χρόνια μετά το Another Desert, Another Sea, την τελευταία τους δουλειά. Με την αρχική σύνθεση που τόσο αγαπήσαμε (Pall Jenkins, Armistead Burwell Smith IV, Tom Zinser), με την επιρροή του ήχου των The Black Heart Procession και των Pinback εμφανέστατη αλλά με την στόφα και το σήμα κατατεθέν των 3MP, αυτές τις κολλητικές κιθάρες. Μετά τα Grey Clouds και Planets (τα οποία κυκλοφόρησαν πέρσι σε 7'') έχουμε ακόμη ένα δείγμα από τον νέο δίσκο, ακούει στο όνομα Days Of Wrath και είναι εδώ και αρκετή ώρα στο repeat, φανταστικό.
    Three Mile Pilot - Days Of Wrath (mp3 via http://www.absolutepunk.net)

    UPDATE : Σήμερα ξεκίνησε το preorder, η Temporary μας δίνει και άλλο free mp3, so sweet!, όνειρο, θα με πιάσουν τα κλάματα!!!

    Three Mile Pilot - What's In The Air (mp3 via Temporary Residence)