• Νέα αρχή και νέα στροφή για τον αγαπημένο Toma. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τον ανεπανάληπτο δίσκο του “As We Fall In To Static Our Hearts Sing”, ο οποίος έκανε τους I Like Trains να υποκλιθούν (έτσι θέλω να πιστεύω δηλαδή, δεν το δήλωσαν και κάπου...) μπροστά στο μεγαλείο του. 

    Νέα αρχή λοιπόν γιατί η φετινή του κυκλοφορία γίνεται κάτω από το όνομα The Mountaineering Club Orchestra και νέα στροφή γιατί ο Toma παρατάει για λίγο τον (προβλέψιμο) ήχο της post rock φόρμας και διεισδύει στα αγαπημένα χωράφια της Σύγχρονης Νεοκλασικής μουσικής. Τα εντυπωσιακά, ομολογουμένως, κιθαριστικά ξεσπάσματα περνάνε σε δεύτερη μοίρα (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ο ήχος της κιθάρας απουσιάζει πλήρως) και υπνωτικοί πιανιστικοί μονόλογοι έρχονται στο προσκήνιο. Τα πλήκτρα λοιπόν σε συνδυασμό με τα έγχορδα (βιολί, τσέλο) αλλά και με την συμβολή ηλεκτρονικών στοιχείων δημιουργούν οκτώ δεμένες συνθέσεις πλούσιες σε ευαίσθητες και τρυφερές νότες . 

    Άλλη μια δισκογραφική δουλειά η οποία ταιριάζει γάντι με χειμερινό καιρό, γκρίζο ουρανό και μουντές διαθέσεις.


    Υ.Γ Το artwork του “A Start On Such A Night Is Full Of Promise” φιλοτέχνησε (όπως και παλιότερη δουλειά του Toma) ο Pan Pan.

  • Μετά από ένα εντυπωσιακό ντεμπούτο και πολλές ζωντανές εμφανίσεις, στις οποίες παρουσιάστηκε το "Every Night Dreams" με ιδανικό τρόπο, και μετά από δεκάδες διθυραμβικές κριτικές, η επιστροφή των Your Hand In Mind φάνταζε δύσκολη (σε μένα τουλάχιστον). Δεν είναι και μικρό πράγμα να μιλούν για την μουσική σου και να χρησιμοποιούν ονόματα τύπου Yann Tiersen και Χατζηδάκι.

    3 χρόνια μετά το soundtrack για την βουβή ταινία του Mikio Naruse λοιπόν το ντουέτο επιστρέφει με το "The Garden Novels". Για να στήσει αυτό το άλμπουμ χρησιμοποιεί όλα τα όπλα που είχε στην φαρέτρα του, και προσθέτει και μερικά ακόμη. Πλειάδα μουσικών οργάνων δημιουργούν και πάλι πολύχρωμες και πολυεπίπεδες συνθέσεις, στις οποίες κυριαρχεί για ακόμη μια φορά ο έντονος μελαγχολικός και λυρικός τόνος, αυτός που γεννά (στους περισσότερους) χιλιάδες συναισθήματα και εικόνες. Ακορντεόν και μαντολίνο είναι φυσικά οι δύο πρωταγωνιστές και ακολουθούν τα τύμπανα (σαφώς μεγαλύτερος ο ρόλος τους και η συμμετοχή τους στο νέο δίσκο), το θέρεμιν [ή κάτι που ακούγεται σαν θέρεμιν, δεν είμαι σίγουρος (ο ήχος του οποίου πάντως κερδίζει τις εντυπώσεις)] και τα υπόλοιπα όργανα. Στο “Nightly Drums” έρχεται η έκπληξη του δίσκου καθώς συναντάμε πέρα από τα παραπάνω και φωνητικά. Οι Your Hand In Mind δείχνουν ένα νέο, διαφορετικό πρόσωπο, και ακούγονται πιο πλήρεις από ποτέ καθώς οι στίχοι έρχονται και δένουν αρμονικά με τις μαγευτικές τους μελωδίες.

    Δεν ξέρω αν το συνολικό αποτέλεσμα είναι περισσότερο άρτιο από το ντεμπούτο τους (μπορεί ναι μπορεί και όχι), το σίγουρο πάντως είναι ότι την συντροφιά των συνθέσεων του "The Garden Novels" θα την αναζητήσουμε συχνά τις κρύες νύχτες του επερχόμενου χειμώνα.

       

  • Τον έβλεπα να γράφει διάφορα εντυπωσιακά για τον συγκεκριμένο δίσκο, όπως “δεν έχει ξεκολλήσει από τον player τους τελευταίους μήνες”, “σήμερα μόνο Snowmanκτλ. Στην φάση όμως που είναι (συνήθως) φέτος πίστευα ότι επρόκειτο για κανένα από αυτά τα hardcore / punk συγκροτήματα που τον έχουν κερδίσει τελευταία, οπότε προσπερνούσα τον φάκελο “Absence συστηματικά.

    Με τον καιρό όμως ξεκίνησαν και πολλοί άλλοι να συμφωνούν με την γνώμη του και να μιλούν για ένα από τους πιο δυνατούς δίσκους της χρονιάς. Ε, εκεί τσίμπησα. Έβαλα το Absence” να παίζει, αφού σύνδεσα στο Laptop τα εξωτερικά ηχεία. Σ Ο Κ ! Δεν μπορώ να περιγράψω με λόγια αυτό που ένιωσα καθώς προχωρούσαν τα τραγούδια. Είναι από εκείνες τις φορές που οι γείτονες έφτασαν στο αμήν και κόντεψαν να φωνάξουν την αστυνομία. Δεν γινόταν διαφορετικά όμως, το έφτασα στα κόκκινα, για να το απολαύσω-χορτάσω όσο το δυνατόν περισσότερο. Ακόμη και σήμερα δεν μπορώ να κατατάξω το Absence” σε κάποια μουσική κατηγορία, έχω διαβάσει διάφορες απόψεις, αλλά σχεδόν καμία δεν με καλύπτει πλήρως. Αυτό το τετριμμένο που λένε μερικές φορές για “μουσικό ψηφιδωτό”, ε στην προκειμένη περίπτωση ταιριάζει γάντι. Γιατί θα βρεις ρυθμικά, άκρως μελωδικά σημεία (Snakes & Ladders, White Wall, Absence) που θα ζήλευε κάθε indie συγκρότημα, tribal κρουστά (Hyena) που θα σου φέρουν στο μυαλό ανατολίτικες μελωδίες, εντυπωσιακά τύμπανα (Seance, Memory Lost, A Vanishing Act) που γεμίζουν τον ήχο και συχνά αγγίζουν τα όρια του progressive, μυστηριώδεις ηλεκτρονικές και noise παρεμβολές (A) και φυσικά χορταστικά κιθαριστικά περάσματα καθ' όλη την διάρκεια του δίσκου που θα σε κάνουν να αναπολήσεις τις παλιές καλές εποχές που το post rock μεσουρανούσε.

    Το Absence” θα καταφέρει δύσκολα να πέσει από την πρώτη θέση των αγαπημένων μου δίσκων την φετινή χρονιά γιατί απλά όσα άλμπουμ και να φόρτωσα στο ipod εγώ συνεχίζω και σκοντάφτω πάνω του.

       

  • Έχω να σκαλώσω με γυνάικα performer τόσο γερά από τον τελευταίο δίσκο των Queenadreena. Τέτοιες γλυκές γκαρίδες, τόσο ονειρικές τσιρίδες, τόσα επαναλαμβανόμενα θεσπέσια ουρλιαχτά δεν ακούς κάθε μέρα, σκέτη λατρεία η Emilie. Αν τώρα αυτά τα συνδυάσεις με τις κιθάρες να λυσσομανάνε και τα τύμπανα να γρονθοκοπούνε ασταμάτητα, ε τότε δημιουργείς ένα υπέροχο ντεμπούτο. Αρρώστια berline0.33!!!



    Υ.Γ Ευχαριστώ θερμά το υπέροχο blog http://muzzninu.tumblr.com γι' αυτόν αλλά και για πολλούς άλλους θησαυρούς!!!
  • Είναι γνωστό ότι το λευκό σε χαλαρώνει, σου δημιουργεί γαλήνια συναισθήματα και ευφορία. Καμιά φορά όμως σε οδηγεί σε μελαγχολία και σου ανοίγει τις πόρτες για δύσβατα μονοπάτια. Δύο συγκρότημα από την Ισλανδία που βρήκαν την σκοτεινή πλευρά του λευκού είναι και τα παρακάτω.


    Για τους τεράστιους Singapore Sling δεν ξέρω τι να πω. Αν δεν τους γνωρίζεις μην χάνεις χρόνο, ψάξε! Το Never Forever είναι το έκτο τους πόνημα, κυκλοφόρησε σχεδόν έξι μήνες μετά το επικά σκοτεινό Must Be Destroyed. Με σαφώς λιγότερες κιθάρες από τις μελωδίες του παρελθόντος, με πλούσια synths και drum machines, χωρίς αυτό βέβαια να επηρεάζει το βρώμικο τους ύφος. Όπως είπε και ο Henrik Björnsson σε μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις τους "θέλαμε αυτή τη φορά ο θόρυβος να προέρχεται από διαφορετική πηγή και όχι από τις κιθάρες και το μπάσο". Άγριο, σάπιο, αραχνιασμένο, εξαιρετικό!


     


    Από την άλλη έχουμε το νέο project της αδερφής του Björnsson (η οποία έχει χαρίσει ουκ ολίγες φορές την φωνούλα της σε τραγούδια των Sling). Το ντουέτο των Two Step Horror μας παρουσίασε πριν λίγο καιρό το ντεμπούτο του, που ακούει στο όνομα Living Room Music. Περιέχει οκτώ αργόσυρτες, υπνωτικές, βασανιστικές συνθέσεις που σου τρώνε την ψυχή σιγά σιγά. Περισσότερο πειραματικός ήχος (σε σχέση με αυτόν των Sling), με πλούσια ηλεκτρονικά στοιχεία και με τα γυναικεία φωνητικά σαν Ερινύες σου κάνουν τον εγκέφαλο άνω κάτω. Σκοτεινό, μυστικιστικό, απόκοσμο, υπέροχο!