• Στην αρχή ήμουν σίγουρος ότι άκουγα καταλανικά αλλά με λίγο περισσότερη προσοχή κατάλαβα ότι πρόκειται για ιταλικά. Κάπου εκεί σκέφτομαι αν έχω ακούσει άλλο δίσκο στα ιταλικά, όχι από ιταλικό συγκρότημα αλλά με ιταλικό στίχο, η απάντηση ήταν όχι. Αλλά γουστάρω τόσο πολύ καθώς προχωράει ο δίσκος, τόσο πολύ.....

    Το Lacrima-Pantera των The Death Of Anna Karina θα μπορούσε να είχε ξεπηδήσει από την bIDEhUTS. Συνδυασμός screamo/punk/hardcore που σου φέρνει στο μυαλό διαολεμένα τους Lisabö, δηλαδή ότι πιο ποιοτικό έχω ακούσει στον συγκεκριμένο χώρο τα τελευταία χρόνια. Έξυπνα και εκρηκτικά συνάμα ριφ που σηκώνουν και νεκρό από τον τάφο και φωνητικά που δεν μπορούν να σε αφήσουν ασυγκίνητο (εκτός αν δεν νιώθεις βρε αδερφέ). Το ακούω στο μετρό, άδειες θέσεις αρκετές δεξιά και αριστερά αλλά δεν μπορώ να καθίσω, δεν με αφήνουν τα ξεσπάσματα, οι οργισμένες (ειλικρινείς) κραυγές, και ας μην καταλαβαίνω λέξη (αυτό εξάλλου πότε δεν στάθηκε εμπόδιο στο να ερωτευτώ τα συγκροτήματα της bIDEhUTS). Κρατάει και πολύ το ρημάδι, σχεδόν πενήντα λεπτά, βράζει το αίμα σου, το νιώθεις να κυλάει στις φλέβες σου, λες να μην κατέβω στην επόμενη στάση; Δεν θέλω να το σταματήσω, βασικά δεν μπορώ.....

    ΔΙΑΟΛΕ, ΠΟΣΟ ΜΟΥ ΕΧΟΥΝ ΛΕΙΨΕΙ ΟΙ ΚΙΘΑΡΕΣ!!!