• 1. Lisabö - Animalia Lotsatuen Putzua (bIDEhUTS)

    Αγαπημένο μου ημερολόγιο από το 2011 θα ήθελα να θυμάμαι : το δίσκο με την περισσότερη ψυχή από τους προηγούμενους 99. Τον δίσκο με τον οποίο ταυτίζεσαι και νιώθεις σαν να είναι δικό σου δημιούργημα, τον δίσκο που σε συγκινεί με την ειλικρίνεια και την γνησιότητα του, τον δίσκο που δεν ακολουθεί το ρεύμα και τους πολλούς, τον δίσκο που γυρίζει την πλάτη σε δισκογραφικά τερτίπια...θα μπορούσα να συνεχίσω αλλά το πιάσατε το νόημα. Οι Lisabö είναι το σημαντικότερο βασκικό συγκρότημα και ένα από τα κορυφαία στον χώρο του post-hardcore. Κάνε την χάρη στον εαυτό σου και άκουσε το Animalia Lotsatuen Putzua, μόνο αυτό!


  • 2. Snowman – Absence (Dot Dash)

    Αγαπημένο μου ημερολόγιο από το 2011 θα ήθελα να θυμάμαι : την σπουδαιότερη πάσα που μου έγινε μέσα στην χρονιά (ευχαριστώ και πάλι Raggedy Man). Από την πρώτη στιγμή που άκουσα το Absence ήξερα ότι δεν θα μπορούσε να το ξεπεράσει καμία άλλη δισκογραφική δουλειά (και για πολλούς μήνες έτσι και έγινε). Η έκφραση μουσικό ψηφιδωτό έχει γραφεί για πολλούς δίσκους αλλά για αυτόν αξίζει να επαναληφθεί, καθώς νομίζω του ταιριάζει περισσότερο. Είναι τόσες πολλές οι επιροές που συναντάς καθώς το ακούς που τελικά δεν ξέρεις τι ακριβώς άκουσες. Είναι indie; Είναι post; Είναι electronica; Μήπως είναι όλα αυτά ή μήπως τίποτα από αυτά; Αφού ξεπεράσεις τα παραπάνω ανούσια ερωτήματα έρχεται το καλύτερο, γιατί τότε πραγματικά απολαμβάνεις το μεγαλείο του. Το Absence, που έμελλε να είναι και το κύκνειο άσμα των Snowman, είναι πάνω και πέρα από ταμπέλες, είναι απλά ένα αριστούργημα.


  • Αγαπημένο μου ημερολόγιο από το 2011 θα ήθελα να θυμάμαι : την μεγαλύτερη αδυναμία μου τα τελευταία δύο χρόνια. Την οποία δεν ήξερα αν έπρεπε να την βάλω στην φετινή μου λίστα ή όχι για δύο λόγους.


    3. Chelsea Wolfe -  Ἀποκάλυψις (Pendu Sound Recordings)

    Πρώτον το Ἀποκάλυψις (το δεύτερο άλμπουμ της) όπως μπορείς να δεις εδώ το είχα στους αγαπημένους μου δίσκους για το 2010. Τότε το πρωτοάκουσα στο bandcamp της, τότε μου το έστειλε σε ψηφιακή μορφή και τότε το έλιωσα στις ακροάσεις.


    3. Chelsea Wolfe - The Grime And The Glow (Pendu Sound Recordings)

    Δεύτερον το The Grime And The Glow (το ντεμπούτο της δηλαδή) η εταιρία της του δίνει ημερομηνία κυκλοφορίας την 28η Δεκεμβρίου του 2010. Εγώ βέβαια το άκουσα μέσα στο 2011 αφού το βινύλιο έφτασε περίπου στα μέσα Γενάρη. Από την άλλη μπορώ εύκολα να ψηφίσω και τα δύο άλμπουμ μιας και το αμερικάνικο amazon τα δίνει και τα δύο με ημερομηνία κυκλοφορίας μέσα στο 2011 (11 Ιανουαρίου 2011 το The Grime And The Glow και 30 Αυγούστου 2011 το Ἀποκάλυψις). Όπως και να έχει η Chelsea Wolfe είναι μεγάλη αποκάλυψη. Δείχνει να έχει πολλές δυνατότητες καθώς κινήθηκε με μεγάλη ευκολία από το dark folk/pop ήχο του πρώτου δίσκου σε περισσότερο αγριεμένα και ηλεκτρισμένα μονοπάτια στην δεύτερη δουλειά της. Δεν ξέρω τι μας επιφυλάσσει για την συνέχεια αλλά θα περιμένω με μεγάλη ανυπομονησία.




  • 4. Mushy - Faded Heart (Mannequin)

    Αγαπημένο μου ημερολόγιο από το 2011 θα ήθελα να θυμάμαι : την μεγαλύτερη ανακάλυψη τις χρονιάς που έφυγε. Το κυνήγι των λινκ με οδήγησε στην γειτονική Ιταλία (μετά την επίθεση των Ρώσων το 2010). Soviet Soviet, The Death Of Anna Karina, Be Forest και η μεγαλοπρεπέστατη Mushy. Αν και ασχολείται χρόνια με την μουσική φέτος κατάφερε (νομίζω) να ξεφύγει από τα σύνορα της χώρας της. Τα παλιότερα cd-r της εξάλλου ήταν τόσο πειραματικά που δύσκολα θα μπορούσαν να αγγίξουν ένα μεγαλύτερο κοινό. Το Faded Heart όμως είχε όλα τα προσόντα να κατακτήσει τον κόσμο, αν και δεν το έκανε (ακόμη...). Κάτι ανάμεσα σε Tropic Of Cancer και Zola Jesus (την πρώτης περιόδου), η Myshy με το drum machine να χτυπάει σε αργούς βασανιστικούς ρυθμούς και την φωνή της να σε μαγεύει σαν ερινύα, δημιουργεί ένα σπουδαίο (σκοτεινό) μουσικό σύνολο και αφήνει υποσχέσεις για ένα ακόμη πιο "λαμπρό" μέλλον!


  • 5. The Men - Leave Home (Sacred Bones)

    Αγαπημένο μου ημερολόγιο από το 2011 θα ήθελα να θυμάμαι : το soundtrack των ξεσπασμάτων μου για την χρονιά που έφυγε. Το 1999, όταν έμενα στην Ηλιούπολη (Θεσσαλονίκης), θυμάμαι ότι όποτε χρειαζόμουν να ξεδώσω, να ξεφύγω, όταν ήθελα να χτυπήσω κάποιον αλλά δεν έπρεπε, έβαζα το Around the Fur των Deftones και χτυπιόμουν στους τοίχους του χολ (ας ζητήσω τώρα συγνώμη από την κυρία Ελένη στο διπλανό διαμέρισμα, ποτέ δεν είναι αργά). Ε λοιπόν το 2011 όποτε βρισκόμουν σε μια από τις παραπάνω καταστάσεις έχωνα το Leave Home και χτυπιόμουν ασταμάτητα στο υπόγειο του Μαρκόπουλου [Μεσογαίας, (εδώ να ζητήσω συγνώμη από τον Μπάμπη και την Τζούλια, τους διπλανούς)]. Αυτό τον καιρό κρατιέμαι, θα ξεδώσω στο An!


  • 6. Screen Vinyl Image - Strange Behavior (Custom Made Music)

    Αγαπημένο μου ημερολόγιο από το 2011 θα ήθελα να θυμάμαι : το πιο γαμάτο μουσικό ζευγάρι που υπάρχει εκεί έξω. Φυσικά ο λόγος για τους Jake Reid και Kim Reid γνωστότερους ως Screen Vinyl Image. Μετά το σπουδαίο Interceptors το ντουέτο επιστρέφει με το καταπληκτικό Strange Behavior. Η shoegaze βάση παραμένει αλλά εδώ οι κιθάρες πηγαίνουν ένα βήμα πίσω και τα synths δύο βήματα μπροστά. Περνάνε (μάλλον) την καλύτερη φάση της ζωής τους και αυτό βγαίνει και στην μουσική που γράφουνε. Το Strange Behavior ξεχειλίζει από συναισθήματα, ακούγεται τρελά ελκυστικό και θελκτικό, σχεδόν σαν ερωτική εξομολόγηση και αν και πολύ σκοτεινό διάολε εμένα μου φαντάζει τόσο αισιόδοξο!


  • 7. Tim Hecker – Ravedeath 1972 (Kranky)

    Αγαπημένο μου ημερολόγιο από το 2011 θα ήθελα να θυμάμαι : τον σπουδαιότερο ίσως “διαχειριστή θορύβου” της εποχής μας. Εκεί που οι άλλοι ακούν θόρυβο ο Hecker ακούει αγνές μελωδίες, και ευτυχώς έχει τον μοναδικό τρόπο να βάζει αυτές τις μελωδίες σε μια σειρά ώστε να ακούγονται και σε μας λογικές και ευχάριστες. Μην μπερδευόμαστε όμως, το Ravedeath 1972 δεν είναι ένα εύκολο άκουσμα, κρύβει πολλές παγίδες και καραδοκεί να σε παγιδεύσει στον κόσμο του με την πρώτη ευκαιρία, το θέμα βέβαια είναι ότι αξίζει να το δοκιμάσεις αψηφώντας κάθε κίνδυνο!


  • 8. HTRK - Work (Work Work) (Ghostly)

    Αγαπημένο μου ημερολόγιο από το 2011 θα ήθελα να θυμάμαι : το αποπνικτικό περιβάλλον του Work (Work Work). Τόσο σκοτεινό, αργό, εφιαλτικό που αν κλείσεις τα μάτια σου καθώς το ακούς μπορείς εύκολα να μεταφερθείς στα τάρταρα και να γίνεις αποδέκτης αποτρόπαιων βασανιστηρίων. Κάπως έτσι κυλά η κάθε ακρόαση του τελευταίου δίσκου (κύκνειου άσματος;) των HTRK, σαν μια μορφή βασανιστηρίου, που γίνεται όμως με τόσο γλυκό τρόπο που σε μετατρέπει σε μαζοχιστή και ζητάς πάντα κι άλλο.


  • 9. Esben And The Witch - Violet Cries (Matador Records)

    Αγαπημένο μου ημερολόγιο από το 2011 θα ήθελα να θυμάμαι : ένα ντεμπούτο που περίμενα καιρό και δεν με απογοήτευσε διόλου. Είχε φανεί εξ' άλλου από το “33” Ep ότι μπορούν να δημιουργήσουν κάτι σπουδαίο οι Esben And The Witch, και τα κατάφεραν. Το Violet Cries είναι γεμάτο από βασανιστικές μελωδίες, αγωνιώδη ουρλιαχτά και εκρηκτικά ξεσπάσματα. Και όλα αυτά κάτω από ένα πέπλο γλυκιάς μελαγχολίας που δύσκολα σε αφήνει ασυγκίνητο.


  • 10. Belong – Common Era (Kranky)

    Αγαπημένο μου ημερολόγιο από το 2011 θα ήθελα να θυμάμαι : και τα (σχεδόν) σαράντα δύο λεπτά του Common Era. Γιατί αρχίζεις να χτυπάς πόδι και να κουνάς κεφάλι με το που σκάει το “Come See” και δεν μπορείς να σταματήσει πριν πέσει η αυλαία με το “Very Careful”. Τέτοια δυναμική έχει, σε πιάνει με την μία από τα μαλλιά (αυτιά) και σε κάνει δικό του!


  • 11. Implodes - Black Earth (Kranky)

    Αγαπημένο μου ημερολόγιο από το 2011 θα ήθελα να θυμάμαι : τις δαιμονισμένες κιθάρες που κατακλύζουν το Black Earth. Επικά χαλιά βαβούρας, τσίτα reverb, ομιχλώδη φωνητικά και ο δρόμος της κολάσεως σου ανοίγεται διάπλατα. Μια drone περιπέτεια που κρατάει το ενδιαφέρον σου αμείωτο μέχρι το τέλος.


  • 12. Crystal Stilts - In Love With Oblivion (Slumberland / Fortuna Pop!)

    Αγαπημένο μου ημερολόγιο από το 2011 θα ήθελα να θυμάμαι : τον δυναμίτη “Alien Rivers” και τις υπόλοιπες δέκα χρονοκάψουλες του In Love With Oblivion. Ένας δίσκος που κάνει βουτιά στους ήχους του παρελθόντος και σου προσφέρει απλόχερα την ευκαιρία να ταξιδέψεις και συ μαζί και να χαθείς στην λήθη του. Δεν χάνονται τέτοιες εμπειρίες!


  • 13. Slug Guts – Howlin’ Gang (Sacred Bones)

    Αγαπημένο μου ημερολόγιο από το 2011 θα ήθελα να θυμάμαι : μια από τις πιο επιβλητικές φωνές που μας χάρισε η περασμένη χρονιά, αυτή του James Dalgleish. Ο βαρύτονος Dalgleish και η κλειστοφοβική μουσική υπόκρουση του ακατέργαστου post punk ήχου της παρέας του μας θύμισαν αρκετά τους Birthday Party και μας ταξίδεψαν στα σαράντα λεπτά που διαρκεί το Howlin' Gang σε τόπους σκοτεινούς,  απόξενους και μελαγχολικούς. Για τον καιρό που έχουμε τις τελευταίες μέρες δεν θα μπορούσα να σκεφτώ ιδανικότερο soundtrack.


  • 14. Heinali And Matt Finney - Ain't No Night (Paradigms Recordings)

    Αγαπημένο μου ημερολόγιο από το 2011 θα ήθελα να θυμάμαι : την μέρα που ο Matt μου έστειλε χωρίς πολλές σκέψεις το νέο τους δίσκο μήνες πριν κυκλοφορήσει, και το σοκ από την πρώτη ακρόαση. Οι απόκοσμες μελωδίες του Ουκρανού πολυοργανίστα Heinali ήρθαν και έδεσαν ΤΕΛΕΙΑ με τα σκοτεινά spoken words του Matt Finney. Εσωστρεφές και δύσκολο, μπορεί να λειτουργήσει είτε λυτρωτικά είτε αυτοκαταστροφικά, μπορεί να σε οδηγήσει στο φως αλλά νομίζω πως πιθανότερο είναι να σε βυθίσει στο απόλυτο σκοτάδι.


  • 15. Le Corbeau - Moth On The Headlight (Fysisk Format)

    Αγαπημένο μου ημερολόγιο από το 2011 θα ήθελα να θυμάμαι : την μηχανή που παίρνει μπροστά και αρχίζει να μαρσάρει στο "Black Belvedere", το πρώτο δείγμα του Moth On The Headlight, από τότε ήξερα ότι ετοιμάζουν κάτι σπουδαίο oι Le Corbeau, από τότε έφαγα το κόλλημα. Βέβαια το μεγάλο κόλλημα ήρθε με το που έσκασαν οι πρώτοι ήχοι από το σαξόφωνο, αυτό το γαμημένο το σαξόφωνο, και φυσικά η κολασμένη φωνή του Oystein Sandsdalen και οι διαολεμένες κιθάρες. Αργόσυρτο, σκοτεινό, μυστηριώδες και ύπουλο!


  • 16. Dead Skeletons - Dead Magick (A Records)

    Αγαπημένο μου ημερολόγιο από το 2011 θα ήθελα να θυμάμαι : το τρίτο σκονισμένο Ισλανδικό διαμαντάκι της φετινής πενηντάδας, το πολυαναμενόμενο ντεμπούτο των Dead Skeletons. Στο Dead Magick τα δύο μεγάλα (αρρωστημένα) μουσικά μυαλά, ο Henrik Björnsson και ο Anton Νewcombe, ενώνουν τις δυνάμεις τους και δημιουργούν μια ψυχεδελική βόμβα μεγατόνων. "It is a symphonic work; it must be experienced end-to-end – from side a, song one, to side d, song twelve – in order to fully appreciate its profundity."

     

  • 17. Sex Church - Growing Over (Load)

    Αγαπημένο μου ημερολόγιο από το 2011 θα ήθελα να θυμάμαι : την ημέρα που (ευτυχώς) πήρε το μάτι μου το tweet του @Soul_Auctioneer που έλεγε "Ρε μαλάκες κατεβάστε την δισκάρα των Sex Church να νιώσετε λίγο". Εγώ φυσικά κατέβασα, και ναι, ένιωσα. Δεν είναι δυνατόν να μην χαθείς στον σκοτεινό κόσμο του Growing Over. Δεν είναι δυνατόν να μην ανατριχιάσεις με τα στοιχειωμένα φωνητικά, τις garage κιθάρες και τo post punk/θεριστή μπάσο.


  • 18. Other Lives - Tamer Animals (TBD Records)

    Αγαπημένο μου ημερολόγιο από το 2011 θα ήθελα να θυμάμαι : το soundtrack του φετινού καλοκαιριού. Καστριανή-Κούνδουρος, διαδρομή περίπου σαράντα λεπτών, όσο κρατάει δηλαδή και το Tamer Animals, δέκα μέρες, πρωί-απόγευμα, κολλημένο στο cd player του αυτοκινήτου, η δική μου Οκλαχόμα στα ξεραμένα τοπία της Τζιάς, ο απόλυτος φολκ δίσκος της χρονιάς που έφυγε, ο Jesse Tabish στις καλύτερες ερμηνείες του, οι Other Lives στην κορυφαία τους στιγμή μέχρι και σήμερα.


  • 19. Wild Beasts – Smother (Domino)

    Αγαπημένο μου ημερολόγιο από το 2011 θα ήθελα να θυμάμαι : την εμφάνιση των Wild Beasts στο Pitchfork Festival στο Παρίσι. Αν είχες αγαπήσει το Smother τότε στην ζωντανή του εκτέλεση θα το λάτρευες. Άλλο να ακούς τα φαλτσέτα του Hayden Thorpe στο δωμάτιο σου και άλλο από κοντά. Είναι απίθανος ο τρόπος με τον οποίο δένει την φωνή του μαζί με αυτή του Tom Fleming, είναι σαν να χρησιμοποιούν ένα επιπλέον όργανο, για την ακρίβεια είναι λες και μετατρέπουν τις φωνές τους σε μουσικό όργανο. Ένας δίσκος γεμάτος μαγικές στιγμές!


  • 20. The Antlers - Burst Apart (Frenchkiss)

    Αγαπημένο μου ημερολόγιο από το 2011 θα ήθελα να θυμάμαι : την νέα μαγευτική δουλειά των αγαπημένων μου The Antlers. Η φωνή του Peter Silberman είναι ιδιαίτερη, εύθραυστη, επιβλητική και οι ζεστές μελωδίες του συγκροτήματος την πλαισιώνουν αρμονικά. Μπορεί το Burst Apart να μην ήταν τόσο πλούσιο σε συναισθήματα όσο ο προκάτοχός του Hospice, αλλά είχε μερικές από τις  καλύτερες indie συνθέσεις της φετινής χρονιάς.


  • 21. 93MillionMilesFromTheSun - Northern Sky (In At The Eye Records)

    Αγαπημένο μου ημερολόγιο από το 2011 θα ήθελα να θυμάμαι : το πιο ολοκληρωμένο καθαρόαιμο shoegaze άλμπουμ για την χρονιά που έφυγε. Μπορεί να έπεσε την τελευταία στιγμή (από το μοναδικό συγκρότημα που το απειλούσε) από την εικοσάδα αλλά αυτό δεν μειώνει διόλου την αξία του. Μάλιστα θα είχε πολύ ενδιαφέρον να κυκλοφορούσαν και οι A Place To Bury Strangers φέτος δίσκο και να τους βάζαμε αντιμέτωπους, πολύ θα ήθελα να δω το αποτέλεσμα.


  • 22. Singapore Sling - Never Forever (Outlier Records)

    Αγαπημένο μου ημερολόγιο από το 2011 θα ήθελα να θυμάμαι : τον έκτο δίσκο (δεύτερο μέσα σε έξι μήνες) των αγαπημένων Singapore Sling, και τον πρώτο της ανασκόπησης στον οποίο συμμετέχει ο κύριος Henrik Björnsson. Στο νέο τους δίσκο οι Ισλανδοί ρίχνουν λίγο πίσω τις κιθάρες και βάζουν λίγο πιο μπροστά τα synths. Ο Björnsson είναι τρομερό μουσικό μυαλό και η κίνηση αυτή (για μένα τουλάχιστον) του βγαίνει σε καλό. Το σκοτάδι παραμένει και οι Singapore Sling συνεχίζουν να είναι το συγκρότημα της βρώμικης υπόγας αποκτώντας ταυτόχρονα μια πιο μυστικιστική χροιά.


  • 23. 2L8 - New Battles Without Honor And Humanity (No More Happy Music Productions)

    Αγαπημένο μου ημερολόγιο από το 2011 θα ήθελα να θυμάμαι : την ημέρα που για ακόμη μια φορά η εκπομπή Music Will Save Us All φιλοξενούνταν στα headquarters της Utopia, στον σπίτι του Δημήτρη δηλαδή στη Βούλγαρη. Το μπουκάλι Metaxa άδειαζε απειλητικά, η εκπομπή έφτανε στο τέλος της και κάπου εκεί ήρθε και ο Κώστας, ο οποίος φυσικά μας συνόδεψε στο κονιάκ. Πάνω στην "μεθυσμένη" μας συζήτηση έπεσε και η ιδέα "ρε συ γιατί δεν βγάζετε το νέο άλμπουμ μέσω pledge". Κάπως έτσι ξεκίνησε το όλο εγχείρημα και μερικούς μήνες μετά κυκλοφόρησε ο πρώτος δίσκος στην Ελλάδα που στηρίχτηκε αποκλειστικά στην οικονομική βοήθεια των οπαδών του συγκροτήματος. Το New Battles Without Honor And Humanity πατάει με το ένα πόδι στο ωμό Armed Angels, Frustrated Youth, The Art Of Self Deceit And Music Industry και με το άλλο στο λυρικό He & She, Angry enough to keep Loving in the Dark Ages, μιλάει με οργή, με πάθος, αναφέρεται σε νέες μάχες, στην απώλεια, στην καταστροφή, στην αναγέννηση, μιλάει για χίλια δυο πράγματα που δεν μπορούν να σε αφήσουν αδιάφορο, εξάλλου το στιχουργικό κομμάτι ήταν πάντα ένα από τα δυνατά όπλα των 2L8. Fight λοιπόν!


  • 24. Gravitysays_i - The Figures of Enormous Grey and The Patterns of Fraud (Restless Wind)

    Αγαπημένο μου ημερολόγιο από το 2011 θα ήθελα να θυμάμαι : την πρώτη εμφάνιση των Gravitysays_i στον Nixon. Συγκλονιστική εμπειρία. Δεν μπορώ να περιγράψω με λόγια αυτό που ένιωσα όταν ξεκίνησε το δεύτερο μέρος της συναυλίας (στο οποίο παρουσίασαν τον νέο δίσκο) και ακούστηκαν οι πρώτες μελωδίες από το σαντούρι, η επιβλητική φωνή του Μάνου και η χορωδία που σε έσπρωχνε να σιγοτραγουδήσεις μαζί της. Το The Figures of Enormous Grey and The Patterns of Fraud είναι ένα έργο μοναδικής σύλληψης, ιδιαίτερο και ξεχωριστό, με μόνο μειονέκτημα (ίσως) την μικρή του διάρκεια, λόγος που δεν το βρίσκετε στην κορυφή της φετινής μου λίστας (αν και νιώθω ότι το αδικώ).