• Στο πρωινό επισκεπτήριο των μουσικών blogs έπεσα πάνω σ΄ αυτό το εξώφυλλο και μου τράβηξε το ενδιαφέρον με τη μία. Μετά είδα τα tags Canada-Post Punk και είπα εδώ είμαστε. Το κουιντέτο των Departures μας έρχεται από το Winnipeg [πολύ το αγαπάω (χωρίς να ξέρω γιατί) αυτό το όνομα] του Καναδά, τρέφει μεγάλη αγάπη για τις κιθάρες των 90's (βρωμάει Sonic Youth ο ήχος τους) αλλά και για τα σκοτάδια του Post Punk (ότι πρέπει δηλαδή). Το Pillars είναι το πρώτο σινγκλάκι από το ντεμπούτο τους, Still and Moving Lines, το οποίο κυκλοφορεί αρχές του Οκτώβρη. Στο bandcamp τους έχει και μια Unmastered version του Being There (θα περιλαμβάνεται επίσης στο δίσκο), το οποίο ζέχνει όμορφες κιθάρομελωδίες!






  • Μπορεί να έχουν περάσει τέσσερα χρόνια από την κυκλοφορία του, εξαιρετικού ομολογουμένως, 'With Our Arms Wide Open We March Towards the Burning Sea' των Glissando, αλλά σίγουρα δεν έχεις ξεχάσει την αιθέρια φωνή της Elly May Irving και τις ονειρικές μελωδίες του Richard Knox. Τα νέα που περιμέναμε τόσο καιρό σκάσανε πριν κάποιες μέρες. Το ντουέτο το πήρε απόφαση και θα κυκλοφορήσει τελικά το νέο δίσκο του, 'The World Without Us', στις αρχές του Νοέμβρη. Ένας δίσκος που σίγουρα θα περιέχει πλούσιες ενορχηστρώσεις, με τα έγχορδα να παίρνουν φωτιά και την Irving να μας υπνωτίζει με τα λάγνα φωνητικά της. 

    Και για του λόγου το αληθές :

    Elly May Irving (voice, piano)
    Richard Knox (gtr, organ, drones, field recordings, piano, voice, drums)
    Angela Chan (cello, viola, violin, glockenspiel, erhu)
    Lidwine (voice, harp)
    Frederic D. Oberland (reed organ, harmonium, bells, space echo, bowed pantophone, fender rhodes)
    Aaron Martin (cello, bowed banjo, bowl)
    Tim Hay (gtr, bass, voice)
    Paul Elam (gtr)
    Alistair Hay (drums)


  • Hello blogger! Long time no see. Δεν ξέρω αν έχει νόημα. Δεν ξέρω αν θα συνεχίσει αλλά δε βαριέσαι. Buzz Kull το λοιπόν. Τους είχε ποστάρει κάποια στιγμή ο Sound Injections και από τότε με κέρδισαν. Δίδυμο (αγόρι + κορίτσι) από την Αυστραλία, που ερωτοτροπεί με τα σκοτεινά σύνθια και τα κολασμένα drum machines. Χωρίς δισκογραφία προς το παρόν. Σκόρπια σινγκλάκια και μερικά ντέμο. Το τελευταίο τους άσμα ακούει στο όνομα Bloom. Παρ' όλο που η λέξη σε παραπέμπει σε κάτι φωτεινό και αισιόδοξο το ύφος του τραγουδιού είναι ακριβώς το αντίθετο, πιο dark δεν πάει. Εάν το ντεμπούτο τους περιλαμβάνει τραγούδια σαν αυτά που έχουν παρουσιάσει μέχρι σήμερα θα μιλάμε για ένα δίσκο που θα ακούγεται στο repeat!