• It's Up To Me?


    Ο φίλος μου ο Δημήτρης το προηγούμενο Σαββατοκύριακο προσπαθούσε να με πείσει ότι κακώς το σταμάτησα το μπλογκ. Του έλεγα ότι δεν έχει νόημα πλέον, τα μουσικά μπλογκ έχουν πεθάνει και άλλα τέτοια όμορφα. Η αλήθεια είναι ότι πλέον δεν μπορώ να ακούσω (εύκολα) μουσική στο σπίτι, κυρίως στο δρόμο πλέον, όταν περπατάω. Δεν υπάρχει πολύ διάθεση, όλα πηγαίνουν σκατά, αποσύνθεση, μελαγχολία και απογοήτευση όπου και αν γυρίσω το κεφάλι μου, όποιο ακουστικό και να σηκώσω, όποια συζήτηση και να ξεκινήσω. Πραγματικά νιώθω να σαπίζω. Από μέσα προς τα έξω. Τώρα πλέον όμως έχει φτάσει πολύ έξω, και μου φαίνεται, με προδίδουν όλα. Μόνο το αλκοόλ δίνει τη λύση του, προσωρινή βέβαια, μη νομίζεις. Δύο τρεις μπύρες, μερικά τζήν τόνικ, αλκοόλ γενικά. Αποχαύνωση, αμερικάνικα σκουπίδια που κατεβαίνουν σαν τρελά από τα τορεντάδικα, κάτι να με κάνει να ξεχνάω, να μη σκέφτομαι. Στα 32. Και το μόνο που θέλω είναι να μη σκέφτομαι, τίποτα....


    What do you want from me
    you push me away
    and now you're pulling me back
    yeah you threw us away
    and now you're calling me back

    are you sure you are done on your lonely run
    are you sure you are done with the other one

    well you took your time
    you took your sweet ass time
    and I still break a sweat
    at the thought that we might just yeah
    take another bite

    we could reunite
    second chance dreams

    seven years
    its taken seven long years
    and I'm still getting wet
    at the thought that we might just yeah
    get to run around again

    second chance dreams
    what do you want
    what do you want from me

    Υπο άλλες συνθήκες τώρα θα έλεγα πόσο γαμάτο είναι το "It's Up To Emma" (που είναι) και το πόσο θεά είναι η Scout Niblett (που είναι), αλλά δε νιώθω τη φάση, με καταλαβαίνεις ε;

    5 σχόλια → It's Up To Me?

    1. όλοι στα ίδια είμαστε μαν. καλό κουράγιο.

    2. ναι, σε καταλαβαίνουμε. πάνω-κάτω όλοι μας έτσι νιώθουμε. τουλάχιστον είσαι τυχερός που ξέρεις πώς νιώθεις. υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω που φοβούνται ακόμα και να ψελλίσουν τις ίδιες λέξεις στον ίδιο τους τον εαυτό, να αποδεχτούν ότι κάτι δεν πάει καλά.

    3. παντως κι εγω ρε zeugolator οταν την ακουσα την scout niblett, νομισα οτι ακουγα μια απο τα ιδια αμερικανικη μαυριλα. δεν διαβασα κ τιποτα σχετικο απο τους μουσικοφιλους των social media κ δεν θελει κ πολυ να νομισεις οτι εχασες το γουστο σου. αλλα μετα, το ξανακουσα 5 φορες κ ΜΕ ΑΡΕΣΕ παρα πολυ. το ποσταρα κ στο fb με κανενα Like, κ παλι απογοητευτηκα. κ λεω δε βαριεσαι, μουσικη ειναι κ περι ορεξεως κολοκυθοπιτα. πανω κατω τα ιδια νιωθουμε. τι στο διαολο μας συμβαινει; τελικα μαλλον μας ψεκαζουνε! παρεπιπτοντως, welcome back :)

    4. @spiral Πόσο κουράγιο ρε γμτ;

      @.MariSa Μωρέ ξέρω πως νιώθω, λύση για να βγω από αυτή την κατάσταση δεν μπορώ να βρω :-(

      @katen Την αγαπώ από παλιά την Niblet, τώρα για την ανταπόκριση στα social media δε δίνω και τόση σημασία, γούστο είναι αυτό....Θενξ για την υποδοχή, αν και δεν ξέρω αν θα μείνω...

    5. zuccheros
      apo mesa pros ta ekso,mou brikes tis lekseis.
      otan bgeno kai erxome se epafi me nea prosopa niotho poso dinatos eimai.otan meno spiti i perpatao monos mou niotho olo kai perissotero ipobathmismenos gia tis skepseis mou.
      elpizo na ta zigisoume oloi sosta.kali dinami